Osmerus

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Osmerus
Eperláns
Osmerus eperlanus
Osmerus eperlanus
Clasificación científica
Reino: Animalia
Subreino: Eumetazoa
Superfilo: Deuterostomia
Filo: Chordata
Subfilo: Vertebrata
Infrafilo: Gnathostomata
Superclase: Osteichthyes
Clase: Actinopterygii
Subclase: Neopterygii
Infraclase: Teleostei
Superorde: Protacanthopterygii
Orde: Osmeriformes
Suborde: Osmeroidei
Superfamilia: Osmeroidea
Familia: Osmeridae
Xénero: Osmerus
Linnaeus, 1758
Especies
  • Véxase o texto
Osmerus eperlanus fritos, nun restaurante de Hamburgo.

Osmerus é un xénero de peixes teleósteos, o tipo da orde dos osmeriformes,[1][2] así como da suborde dos osmeroideos (Osmeroidei),[3] e da superfamilia do mesmo nome (Osmeroidea).[4]

Son pequenos peixes de dorso verdoso e ventre branco, cunha banda prateada nos flancos e coa mandíbula lixeiramente prominente, que viven na parte norte do hemisferio boreal, tanto ao longo das costas do océano Atlántico comno do Pacífico. Son tipicamente anádromos.

O nome vulgar galego, eperlán,[5] provén do francés éperlan, e este do franco *spirling, do que derivan tamén os seus nomes en alemán (Spierling) e en neerlandés (spirling).[6]

Taxonomía[editar | editar a fonte]

Descrición[editar | editar a fonte]

O xénero foi descrito en 1758 polo naturalista sueco Carl von Linné, na 10ª edición do seu Systema Naturae.[1][2]

Porén, algúns autores atribúenlle a descrición a Forsskål en 1775.[7]

Etimoloxía[editar | editar a fonte]

O nome científico Osmerus deriva do grego antigo ὀσμή osmḗ, "olor", "cheiro", "fragrancia", en referencia ao aroma característico da carne dos peixes deste xénero.[8][9][10]

Sinónimos[editar | editar a fonte]

O xénero coñeceuse tamén polos sinónimos:

  • Eperlanus Rutty, 1772
  • Eperlanus Gaimard, 1851

Especies[editar | editar a fonte]

O xénero comprende as tan só dúas especies:[1][2][11]

Aínda que algúns autores recoñecen tamén a:

E, na FishBase, tamén se recoñece a especie:[13]

Esta especie convive co eperlán arco da vella (Osmerus mordax) e distínguese del polo seu crecemento máis lento, a maduración máis temperá, a vida máis curta, a desova máis tardía e polos seus alimentos máis pequenos.[14] Os datos xenéticos suxiren que ambas as especies evolucinaron independentemente nos lagos onde viven.[15]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Osmerus Linnaeus, 1758 no WoRMS.
  2. 2,0 2,1 2,2 Osmerus Linnaeus, 1758 no ITIS.
  3. Osmeroidei no ITIS.
  4. Osmeroidea no ITIS.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 Lahuerta Mouriño, Fernando e Francisco X. Vázquez Álvarez (2000): Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos. Santiago de Compostela: Xunta de Galicia / Termigal. ISBN 84-453-2913-8, p. 59.
  6. eperlano no DRAE.
  7. Osmerus Forskal 1775 en Fossilworks.
  8. Woodhouse, S. C. (1910): English-Greek Dictionary - A Vocabulary of the Attic Language. George Routledge & Sons Ltd., Broadway House, Ludgate Hill, E. C. Searchable JPEG fulltext
  9. Glare, P. G. W. ed. (1968–1982): Oxford Latin Dictionary (1st ed.). Oxford (UK): Oxford University Press. ISBN 0-19-864224-5.
  10. FishBase (2006): Order Osmeriformes.
  11. Osmerus en Fauna Europaea.
  12. Osmerus na ADW.
  13. Especies do xénero Osmerus en FishBase.
  14. Froese, Rainer & Pauly, Daniel, eds. (2012): Osmerus spectrum Cope, 1870 en FishBase.
  15. Taylor, E. B. & Bentzen, P. (1993): "Evidence for multiple origins and sympatric divergence of trophic ecotypes of smelt (Osmerus) in northeastern North America". Evolution 47: 813-838.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Biblografía[editar | editar a fonte]

  • Burton, Maurice & Robert Burton (1984): Encyclopedia of Fish. Saint Louis, EE.UU: BPC Publishing. ISBN 0-7064-0393-2.
  • Eschmeyer, W. N.; R. Fricke & R. van der Laan, eds. (2016): Catalog of Fishes: Genera, Species, References. (Ver en liña).
  • Nelson, Joseph S. (2006): Fishes of the World (4th ed.). New York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-4712-5031-7.
  • Van der Land, J.; Costello, M. J.; Zavodnik, D.; Santos, R. S.; Porteiro, F. M.; Bailly, N.; Eschmeyer, W. N.; Froese, R. (2001): "Pisces", en: Costello, M. J. et al. (Eds.) European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification. Paris: Muséum national d'Histoire naturelle. Collection Patrimoines Naturels, 50. ISBN 2-85653-538-0, pp. 357–374.

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]