Anicio Olibrio

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirección desde «Olibrio»)
Anicio Olibrio
Anicius Olybrius.png
Nacementoséculo Vxuliano
Lugar de nacementoRoma
Falecemento23 de outubro de 472
Causaedema
NacionalidadeRoma Antiga
Ocupaciónpolítico
PaiAnicius Probus
CónxuxePlacidia
FillosAnicia Xuliana
IrmánsAnicius Olybrius
Na rede
WikiTree: Anicii-7
editar datos en Wikidata ]

Anicio Olibrio foi emperador romano de Occidente entre abril e novembro de 472.[1]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Era neto de Anicio Hermoxeniano Olibrio, cónsul de Roma no 395. Como pertencía a unha das máis importantes familias do Senado romano, o augusto Valentiniano III arranxou no 454 o seu compromiso coa menor das súas fillas, Placidia. Esta alianza matrimonial permitiulle ao emperador desfacerse de Aecio, que foi asasinado.

Cando se produciu a invasión vándala de Roma, ao ano seguinte encontrábase en Constantinopla. Alí, despois de longas negociacións, logrou a liberación da súa prometida e da nai dela, a emperatriz Eudoxia (461). Finalmente casou con Placidia e foron pais de Anicia Xuliana, no 462.

No 472, o augusto León I enviouno como mediador entre o augusto Antemio e o xeneral Ricimiro. Finalmente este e o Senado nomeárono emperador depoñendo a Antemio.

Olibrio morreu repentinamente. Foi parente de Anicio Manlio Torcuato Severino Boecio.

Imperio Romano

Segue a:
Antemio
Anicio Olibrio
Precede a:
Glicerio
Imperio do Occidente

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Anicia Juliana". The Byzantine Legacy (en inglés). Consultado o 2019-01-25. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]