Nina Karlovna Bari

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Nina Karlovna Bari
Бари Нина Карловна.jpg
Datos persoais
Nome completoНина Карловна Бари
Nacemento19 de novembro de 1901
LugarMoscova
Falecemento15 de xullo de 1961
LugarMoscova
Causaatropelamento
SoterradaCemitério Vvedenskoye
NacionalidadeUnión Soviética
CónxuxeViktor Nemytsky
Actividade
Campomatemática e profesora universitaria
Alma máterUniversidade Estatal de Moscova
Director de teseNikolai Luzin
editar datos en Wikidata ]

Nina Karlovna Bari (en ruso: Нина Карловна Бари), nada en Moscova o 19 de novembro de 1901 e finada na mesma cidade o 15 de xullo de 1961 foi unha matemática soviética, recoñecida polo seu traballo sobre series trigonométricas.[1][2]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Educación e mocidade[editar | editar a fonte]

Bari naceu en Rusia en 1901, filla de Olga Eduardovna Seligs e do físico Karl Adolfovich Bari. En 1918, converteuse nunha das primeiras mulleres en ser aceptada no Departamento de Física e Matemática da prestixiosa Universidade Estatal de Moscova. Graduouse en 1921, tres anos despois de ingresar na universidade e despois da súa graduación comezou a súa carreira no ensino. Foi profesora no Instituto Forestal de Moscova, no Instituto Politécnico de Moscova e no Instituto Comunista Sverdlov. Bari solicitou e recibiu a única bolsa de investigación remunerada no novo Instituto de Investigación de Matemática e Mecánica. Alí, como estudante, uniuse a un grupo de elite alcumado Luzitania, que era unha organización académica informal e social. Estudou funcións e series trigonométricas baixo a tutela de Nikolai Luzin e axiña destacou nese campo, converténdose nunha das súas alumnas estrela.[1]>[2] Presentou os resultados das súas investigacións na Sociedade Matemática de Moscova en 1922, sendo a primeira muller que expuxo perante dita sociedade.[3]

En 1926, Bari completou a súa tese de doutoramento cunha investigación sobre as expansións trigonométricas, o que lle valeu o premio Glavnauk.[1][2][2][4] En 1927, viaxou a París coa fin de estudar na Sorbona e no Collège de France. Posteriormente Bari asistiu ao Congreso Matemático polaco en Lwów, onde obtivo financiamento para sufragar o seu regreso a París e a continuación dos seus estudos. A decisión de viaxar a París puido que se vise influída pola desintegración do grupo Luzitania. A irascible personalidade de Luzin dificultou as relacións no grupo de matemáticos que o compuñan. En 1930, todas as pegadas do movemento Luzitania desapareceran e Luzin deixara a Universidade Estatal de Moscova polo Instituto Steklov de Matemáticas da Academia da Ciencia. En 1932, Bari converteuse en profesora na Universidade Estatal de Moscova e en 1935 concedéuselle o título de doutora en Ciencias Físicas e Matemáticas, un título de investigación máis prestixioso que o tradicional de doutor.[2] Naquel momento, Bari xa completara o seu traballo fundacional sobre series trigonométricas.[1][2]

Carreira e vida posterior[editar | editar a fonte]

Bari foi unha colaboradora achegada de Dmitrii Menshov nun gran número de proxectos de investigación.[2] Durante a década de 1940, ela e Menshov traballaron no estudo da teoría de funcións na Universidade Estatal de Moscova. En 1952, publicou un importante estudo sobre as funcións primitivas e as series trigonométricas demostrando a súa converxencia en case todos os puntos. Bari presentou diversos relatorios nos congresos de "Third All-Union" de 1956 en Moscova e no Congreso Internacional de Matemáticos en Edimburgo en 1958.[3]

As matemáticas eran o centro da vida intelectual de Bari, mais os seus intereses eran más amplos, gozando tamén da literatura e das artes. Foi unha entusiasta do montañismo e viaxou polas cordilleiras do Cáucaso, Altai, Pamir e Tian Shan en Rusia. Bari compartía este ineterese co seu home, o tamén matemático Viktor Vladimirovich Nemytskii, profesor na Universidade Estatal de Moscova e ávido explorador de montaña. Non se dispón documentación sobre o seu matrimonio, mais os seus contemporáneos crían que casara dúas veces.

O último traballo de Bari (a súa 55.ª publicación) era unha monografía de 900 páxinas sobre o estado da arte da teoría das series trigonométricas, que foi considerado no seu tempo como o estudo de referencia da teoría de funcións trigonométricas.[3]

En xullo de 1961, Bari faleceu ao caer diante dun tren no metro de Moscova.[2]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Biografía de Nina Karlovna Bari
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Nina Bari
  3. 3,0 3,1 3,2 ed, Pamela Proffitt, (1999). Notable women scientists. Detroit [u.a.]: Gale Group. ISBN 0787639001. 
  4. Nina Bari