Mini e Mero

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Mini e Mero encol do escenario (2008).

Mini e Mero é un dúo de cantautores chairegos, formado por Xosé Luís Rivas Cruz (Mini) e Baldomero Iglesias Dobarrio (Mero), músicos, poetas, mestres e investigadores do folclore e a cultura tradicionais galegos, membros históricos de Fuxan os Ventos e actuais compoñentes de A Quenlla.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Ademais da súa produción discográfica cos devanditos grupos, teñen participado por separado ou conxuntamente noutros discos de música galega, como o Quiquiriqui producido no ano 2006 pola Asociación de Gaiteiros Galegos e en obras teatrais como Pan, catro propostas arredor da malla (creación e adaptación musical súa) e publicado diversos libros.

É salientable o seu labor de recompilación de contos, lendas, refráns, ditos ou poemas, principalmente na súa Terra Chá natal e nas zonas onde exercen o seu traballo de mestres: Mesía (Mero) e Boimorto (Mini).

O arquivo sonoro froito deste labor, e composto por milleiros de cintas magnetofónicas, foi cedido ao Museo do Pobo Galego para a súa dixitalización e incorporación ao Arquivo do Patrimonio Oral da Identidade, que ha estar dispoñible no web do museo. No campo educativo son autores de diversos libros de texto de ciencias sociais, naturais e lingua galega para o ensino infantil e primario.

En abril de 2009 foilles concedido por unanimidade o Pedrón de Ouro como recoñecemento á súa traxectoria de corenta anos de investigación musical, galardón que recibiron o 24 de maio de 2009.

En setembro de 2011 concedéselles o X Premio Ramón Piñeiro López - Facer País organizado pola asociación cultural Val de Láncara.

Obras[editar | editar a fonte]

Mini e Mero actuando na concentración do 29N en Santiago de Compostela.

Os seus libros conxuntos inclúen, entroutros:

  • Contos de vellos para nenos (1995)
  • Somos lenda viva (1996)

A súa discografía conxunta inclúe:

  • Nadal en Galego (1999)
  • Coplas cantos e Romances de cego

Recoñecementos[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]