Miguel Maura

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Miguel Maura
Miguel Maura 1936.jpg
Nacemento13 de decembro de 1887
Lugar de nacementoMadrid
Falecemento1971 e 3 de xuño de 1971
Lugar de falecementoZaragoza
Soterradocamposanto de San Isidro
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónpolítico e avogado
PaiAntonio Maura
NaiConstancia Gamazo
CónxuxeRosario López de Carrizosa
IrmánsSusana Maura Gamazo, Constancia Maura Gamazo, Gabriel Maura Gamazo e Honorio Maura Gamazo
Firma de Miguel Maura.svg
editar datos en Wikidata ]

Miguel Maura Gamazo, nado en Madrid o 13 de decembro de 1887 e finado en Zaragoza o 3 de xuño de 1971, foi un político español.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Miguel Maura, que era fillo do político monárquico Antonio Maura foi elixido deputado en 1916. Partidario primeiro e logo detractor da ditadura de Primo de Rivera evolucionou desde posicións monárquicas cara un republicanismo sempre moderado.

Pertenceu, xunto a Niceto Alcalá-Zamora á Derecha Liberal Republicana, un dos partidos republicanos asinantes do Pacto de San Sebastián. Cando en agosto de 1931, Derecha Liberal troca o nome polo de Partido Republicano Progresista, Maura non estivo moi de acordo e, en xaneiro de 1932, abandona o novo partido xunto con trece deputados, para crear o Partido Republicano Conservador.

Foi un dos máis distinguidos políticos dos inicios da II República Española, na que chegou a ser Ministro da Gobernación durante o Goberno Provisional (abril-outubro 1931), producíndose durante o seu mandato os episodios da "queima dos conventos" e a proclamación da Primeira República Galega. Ao formarse en outubro de 1931 o novo goberno, presidido por Manuel Azaña, Maura xa non figurou nel.

Na primavera de 1936 alcanzaron forte eco, aínda que ningunha consecuencia práctica, os seus artigos xornalísticos reclamando a instauración dunha "ditadura republicana" como medida para saír da caótica situación político-social reinante desde a chegada ao poder da Fronte Popular.

Ao iniciarse a guerra civil atopábase de veraneo en La Granja. O Presidente da República, Manuel Azaña, ofreceulle a Presidencia dun Goberno "de unión nacional" para enfrontarse coa sublevación, oferta que Maura rexeitou (e que Azaña pasou a presentar a Martínez Barrio, quen aceptou).

De novo en Madrid e sabedor de que as milicias anarquistas buscábano para executalo, pediu axuda a Indalecio Prieto quen lle procurou un avión militar co que se trasladou a Tolosa (Francia), conseguindo así salvar a vida, a diferenza do seu irmán Honorio Maura, executado polas milicias anarquistas e comunistas no forte de Guadalupe en Irún no verán de 1936. Miguel Maura regresou a España en 1953 e alí permaneceu ata a súa morte en 1971.

Obra[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]