Música gótica

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

A música gótica é un estilo musical de finais do século XX, que conta cunha iconografía e características bastante concretas:

  • Ideoloxía do romanticismo literario (época de lord Byron e Mary Shelley) e temática do desamor;
  • Utilización e transformación (reinterpretación, apropiación, terxiversación ou recuperación) de mitoloxía e lendas tradicionais;
  • Uso de temas medievais e bíblicos;
  • Ambientes escuros e noitébregos;
  • Relación destemida con morte, medo, ira, odio, escuridade, seres sobrenaturais etc.;
  • Elegancia e clasicismo no vestir (case sempre de negro) combinada coa palidez cetrina na pel da face;
  • Vocalista feminina;

Con todo, as orientacións dentro do gótico son varias: existen grupos que tenden ó punk ou ó black-metal ou o dark-metal, mentres que outros van cara ó doom ou cara á música electrónica. Algunhas veces compáraselle con bandas sonoras de películas épicas ou procedentes do cómic (do estilo O Señor dos Aneis ou Underworld), o cal non está de todo errado pois comparten certos elementos visuais, musicais ou mesmo están presentes nas bandas sonoras.

Canto ó estilo musical, é singular pola súa mestura da música orquestrada (certos instrumentos e mesmo formacións enteiras) coa música electrónica e as guitarras eléctricas máis propias de estilos máis duros coma o Heavy. A sobriedade e a amplitude da escala vocal tamén adoitan aparecer nos temas, e sitúanse nunha liña herdeira directa do Heavy alemán dos anos 80 (Warlock e Doro Pesch, Europe etc.), do rock sinfónico e da música electrónica dos 90.

A inmensa maioría dos grupos máis coñecidos nos circuítos musicais son europeos (coa excepción dos estadounidenses Evanescence), e unha boa parte da tradición procede dos tres países escandinavos, de Alemaña e de Países Baixos (a excepción é Lacuna Coil, de Italia). As tendencias máis fortes proceden de grupos xurdidos en Polonia.

Grupos[editar | editar a fonte]

Co éxito dalgúns grupos, coñeceu un rexurdimento nestes comezos da primeira década do milenio. Os principais grupos representativos son: