Linguas gur

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Gur
Outros nomes:Gur central, mabia
Falado en: Benín, Burkina Faso, Ghana, Costa do Marfil, Malí, Níxer, Nixeria e Togo
Rexións: Sahel e sabana
Total de falantes:
Familia:
 Atlántico-congolés
  Volta-congo
   Sabánicas
    Gur
Escrita: Latino
Códigos de lingua
ISO 639-1: --
ISO 639-2: ---
Mapa
Gur languages.png
     1. Koromfé     2. Oti–volta     3. Bwamu     4. Gurunsi     5. Kirmalobi     6. Dogosokhe     7. ? DoghoseGan
Status

As linguas gur, tamén coñecidas como gur central ou mabia, son un grupo de linguas que pertencen ás linguas níxer-congo. Hai arredor de 70 linguas que pertencen a este grupo. Son faladas no Sahel e as rexións de sabana do oeste de África, especialmente nas áreas de Burkina Faso, no sur e centro de Malí, o nordeste de Costa do Marfil, as metades norte de Ghana e Togo, noroeste de Benín, e suroeste de Níxer. Ademais, unha única lingua gur, o baatonum, é falada no extremo noroeste de Nixeria.

Características tipolóxicas[editar | editar a fonte]

Como a maioría das linguas níxer-congo, o devanceiro das linguas gur probablemente tiña un sistema de clase substantiva; moitas das linguas actuais reduciron isto a un sistema de xéneros ou declinacións nominais ou xa non teñen un sistema de clases.[1] Unha propiedade común das linguas gur é a marcación verbal do aspecto. Case todas as linguas gur son tonais, sendo koromfé unha notable excepción. Os sistemas tonais das linguas gur son bastante diverxentes. A maioría das linguas gur foron descritas seguindo o modelo dun sistema de dous tons, mais as linguas da rama oti-volta e algunhas outras teñen tres tons fonémicos.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Manessy (1968/71), Naden (1989)

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Manessy, Gabriel (1968/71) 'Langues voltaïques sans classes' in Actes du huitième congres international de linguistique africaine. [Congress was 1968, proceedings published 1971] Abidjan, Université d'Abidjan, 335-346.
  • Naden, Anthony J. (1989) 'Gur', in Bendor-Samuel, John & Hartell, Rhonda L. (eds) The Niger–Congo languages. A classification and description of Africa's largest language family. Lanham, Nova York, Londres: University Press of America, 140-168.
  • Roncador, Manfred von; Miehe, Gudrun (1998) Les langues gur (voltaïques). Bibliographie commentée et inventaire des appelations des langues. Köln: Rüdiger Köppe Verlag.
  • Williamson, Kay & Blench, Roger (2000) 'Niger–Congo', in Heine, Bernd & Nurse, Derek (eds.) African languages: an introduction, Cambridge: Cambridge University Press, 11-42.