Lingua tibetana

	Instancia de lingua natural; lingua viva
	Subclase de Linguas tibéticas; tibetano central
	Nome orixinal བོད་ཡིག (bo); བོད་སྐད (bo)
	Alfabeto Alfabeto tibetano; braille tibetano
	Estudado por tibetoloxía

Lingua tibetana
	བོད་ཡིག
	Instancia de lingua natural; lingua viva
	Subclase de Linguas tibéticas; tibetano central
	Nome orixinal བོད་ཡིག (bo); བོད་སྐད (bo)
	Alfabeto Alfabeto tibetano; braille tibetano
	Estudado por tibetoloxía
Propiedades
	Número de falantes 1200000 (1990)
	Alfabeto Alfabeto tibetano; braille tibetano
	Tipoloxía lingüística suxeito obxecto verbo; ergatividade
Clasificación lingüística
	linguaxe humana; ↳ linguas sinoaustronesias; ↳ linguas sino-tibetanas; ↳ linguas tibetano-birmanas; ↳ linguas tibetano-kanauri; ↳ linguas bódicas; ↳ Linguas tibéticas
Localización
	Orixinario de Sikkim; Assam; Bután; Qinghai; Uttarakhand; Tíbet; Himachal Pradesh; Delhi; Sichuan; Xinjiang; Arunachal Pradesh; Gansu
	País República Popular da China; Nepal; India
Cronoloxía
	Precedido por l tibetano clásico
Freebase
Identificadores
Freebase
Freebase	/m/064r7fk
ISO 639-1	bo
ISO 639-2	bod
ISO 639-3	bod
ISO 639-5	bod
IETF	bo
Fontes e ligazóns
	Descrito pola fonte Enciclopedia soviética armenia, volume 11 pp. 694 ; Nordisk familjebok ; Pequeno Dicionario Enciclopédico de Brockhaus e Efron "Q24756171 "; Dicionario Enciclopédico Brockhaus e Efron "Q24490575 "; Dicionario Enciclopédico Granat "Q130252127 " ;
	Wikidata C:Commons

Este artigo amosa escritos tibetanos. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros.

A lingua tibetana^[1] (en tibetano: བོད་སྐད; Wylie: Bod skad) é a lingua estándar máis falada das linguas tibéticas. Está baseada na fala de Lhasa, un dialecto Ü-Tsang (tibetano central). Por esta razón, a lingua tibetana é a miúdo chamado tibetano de Lhasa (en tibetano: ལྷ་སའི་སྐད; Wylie: Lha-sa'i skad). O tibetano é unha lingua oficial da Rexión Autónoma do Tíbet, na República Popular da China.^[2] A lingua escrita está baseada no tibetano clásico e é altamente conservadora.

Rexistros

Como moitas linguas, o tibetano ten varios rexistros lingüísticos:

Phal-skad ("lingua demótica"): a fala vernácula.
Zhe-sa ("fala educada e respectuosa"): o estilo formal da lingua, particularmente de Lhasa.
Chos-skad ("lingua relixiosa"): o estilo literario no que están escritos os textos litúrxicos e as obras clásicas.

Notas

↑ Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para tibetano.
↑ Local languages such as Tibetan have official status "according to the provisions of the self-government regulations for ethnic autonomous areas" ("What is the right of self-government of ethnic autonomous areas?"

Véxase tamén

Outros artigos

Wikipedia en tibetano

Bibliografía

Bernard, Theos C. (1946). Tibetan Text Society, ed. A Simplified Grammar of the Literary Tibetan Language. Santa Barbara, California.
Das, Sarat Chandra (1902). Bengal Secretariat Book Depot, ed. Tibetan–English Dictionary (with Sanskrit Synonyms). Calcuta.

[1] Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para tibetano.

[2] Local languages such as Tibetan have official status "according to the provisions of the self-government regulations for ethnic autonomous areas" ("What is the right of self-government of ethnic autonomous areas?"

[1]

[2]