Lingua tibetana

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Tibetano
ལྷ་སའི་སྐད་
Pronuncia: ha-sa'i skad
Falado en: Tíbet, Nepal, India
Total de falantes: 1,2 millóns (1990)
Familia: Sino-tibetano
 Tibetano-himalaio
  Bódico
   Tibético
    Tibetano central
     Tibetano
Escrita: Alfabeto tibetano
Braille tibetano
Regulado por: Comité para a Estandarización da Lingua Tibetana[1]
Códigos de lingua
ISO 639-1: bo
ISO 639-2: bod
ISO 639-3: bod

A lingua tibetana[2] (ལྷ་སའི་སྐད་) é a lingua estándar máis falada das linguas tibéticas. Está baseada na fala de Lhasa, un dialecto Ü-Tsang (tibetano central). Por esta razón, a lingua tibetana é a miúdo chamado tibetano de Lhasa. O tibetano é unha lingua oficial da Rexión Autónoma do Tíbet da República Popular da China.[3] A lingua escrita está baseada no tibetano clásico e é altamente conservadora.

Rexistros[editar | editar a fonte]

Como moitas linguas, o tibetano ten varios rexistros lingüísticos:

  • Phal-skad ("lingua demótica"): a fala vernácula.
  • Zhe-sa ("fala educada e respectuosa"): o estilo formal da lingua, particularmente de Lhasa.
  • Chos-skad ("lingua relixiosa"): o estilo literario no que están escritos os textos litúrxicos e as obras clásicas.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Tibetano: བོད་ཡིག་བརྡ་ཚད་ལྡན་དུ་སྒྱུར་བའི་ལ ས་དོན་ཨུ་ཡོན་ལྷན་ཁང་གིས་བསྒྲིགས
    Chinés: 藏语术语标准化工作委员会
  2. Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para tibetano.
  3. Local languages such as Tibetan have official status "according to the provisions of the self-government regulations for ethnic autonomous areas" ("What is the right of self-government of ethnic autonomous areas?"

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Bernard, Theos C. (1946). Tibetan Text Society, ed. A Simplified Grammar of the Literary Tibetan Language. Santa Barbara, California. 
  • Das, Sarat Chandra (1902). Bengal Secretariat Book Depot, ed. Tibetan–English Dictionary (with Sanskrit Synonyms). Calcuta.