Lingua pisidia
Aparencia
| Lingua pisidia | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||||||
| Propiedades | |||||||||||||
|
Tipoloxía lingüística
| |||||||||||||
| Clasificación lingüística | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Wikidata | |||||||||||||
O pisidio é unha lingua morta da familia indoeuropea. Era falada na rexión de Pisidia, na Anatolia, na antigüidade. O pisidio pertence á póla das linguas anatolias e é coñecido por unha trintena de inscricións funerarias (nomes propios) dos séculos -III e -II.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Bibliografía
[editar | editar a fonte]- J. Friedrich, Kleinasiatische Sprachdenkmäler (1932)
- L. Zgusta, artigo sobre o tema publicado en Archiv orientální, n°31 (1963)
- C. Brixhe et alii, artigo sobre publicado na revista Kadmos, n°26 (1987)
- Claude Brixhe, «La langue des inscriptions épichoriques de Pisidie», en Yoël L Arbeitman (dir.), A Linguistic Happening in Memory of Ben Schwartz. Studies in Anatolian, Italic, and other Indo-European Languages, Louvain-la-Neuve (Leuwen), 1988, pp. 131–155.