Lingua ilocana

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Ilocano
Pronuncia: /iːloʊˈkɑːnoʊ/
Outros nomes: Iloko, Iluko, Pagsasao nga Ilokano
Falado en: Filipinas
Rexións: Luzón
Total de falantes: 9,1 millóns (2015)
Posición: 88
Familia: Austronesia
 Malaio-polinesia
  Filipina
   Filipina do norte
    Luzón do norte
     Ilocano
Escrita: alfabeto latino
baybayin (histórico)
Estatuto oficial
Lingua oficial de: Lingua rexional de Filipinas
Regulado por: Komisyon sa Wikang Filipino
Códigos de lingua
ISO 639-1: --
ISO 639-2: ilo
ISO 639-3: ilo
Ilokano language map.png

O ilocano (Pagsasao nga Ilokano) é unha lingua malaio-polinesia que se fala en Filipinas. É a terceira lingua máis falada do país. É unha lingua austronesia e está relacionada co malaio (indonesio e malaisio), co tetum, co chamorro, co fidxiano, co maorí, co hawaiano, co samoano, tahitiano, co paiwan e co malgaxe. Está estreitamente con algunhas das linguas austronesias que se falan no norte de Luzón, e é mutuamente intelixible co balangao e cos dialectos orientais da lingua bontoc.[1]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Lewis (2013). Ethnologue Languages of the World. Retrieved from:http://www.ethnologue.com/language/ebk

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Gálvez Rubino, Carl Ralph (2000). Ilocano Dictionary and Grammar: Ilocano-English, English-Ilocano. University of Hawái Press. ISBN 0-8248-2088-6.