Leuconostoc

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Leuconostoc
Clasificación científica
Dominio: Bacteria
División: Firmicutes
Clase: Bacilli
Orde: Lactobacillales
Familia: Leuconostocaceae
Xénero: Leuconostoc
van Tieghem 1878
Especies

L. carnosum
L. citreum
L. durionis
L. fallax
L. ficulneum
L. fructosum
L. garlicum
L. gasicomitatum
L. gelidum
L. inhae
L. kimchii
L. lactis
L. mesenteroides
L. pseudoficulneum
L. pseudomesenteroides

Leuconostoc[1] é un xénero de bacterias grampositivas, clasificado na familia Leuconostocaceae. Son xeralmente cocos ovoides que a miúdo forman cadeas, son inmóbiles e non forman esporas. Os Leuconostoc spp. son intrinsecamente resistentes á vancomicina e son catalase negativos (o cal serve para distinguilos dos estafilococos). Todas as especies deste xénero son heterofermentativas e poden sintetizar dextrano a partir de sacarosa. Son bacterias quimioorganoheterótrofas e anaerobias facultativas, que non poden facer a respiración celular, polo que dependen da fermentación de azucres a ácido láctico,etanol ou acetato e C02. Xeralmente forman limos.

Causan o cheiro orixinado cando se forma masa fermentada iniciadora. Algunhas especies poden causar infeccións en humanos.[2] Como son unha causa pouco común de doenzas en humanos, os kits comerciais de identificación estándar normalmente non serven para identificar estes organismos.[3]

O xénero Leuconostoc é, xunto con outras bacterias do ácido láctico como Pediococcus e Lactobacillus, responsable de fermentacións alimentarias como a do repolo, para facer chucrut. Tamén forma parte das colonias simbióticas de microbios que interveñen na fermentación do quefir, unha bebida láctea fermentada.[4] Neste proceso os azucres que se encontran no repolo fresco son transformados en ácido láctico, o que lle dá ao chucrut o seu sabor acedo e a súas cualidades de duración.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Björkroth, J., and W. Holzapfel. 2006. Genera Leuconostoc, Oenococcus and Weissella, p.267 -319. In M. Dworkin (ed.), The prokaryotes: a handbook on the biology of bacteria: Firmicutes, Cyanobacteria, vol. 4, 3rd ed. Springer-Verlag, New York, NY. [1]
  2. Vagiakou-Voudris E, Mylona-Petropoulou D, Kalogeropoulou E, Chantzis A, Chini S, Tsiodra P, Malamou-Lada E (2002). "Scand J Infect Dis". Scandinavian journal of infectious diseases 34 (10): 766–7. PMID 12477331. doi:10.1080/00365540260348572. 
  3. Kulwichit W, Nilgate S, Chatsuwan T; et al. (2007). "Accuracies of Leuconostoc phenotypic identification: a comparison of API systems and conventional phenotypic assays". BMC Infectious Diseases 7: 69. PMC 1947989. PMID 17605772. doi:10.1186/1471-2334-7-69. 
  4. Farnworth, Edward R (4 April 2005). "Kefir-a complex probiotic" (PDF). Food Science and Technology Bulletin: Functional Foods 2 (1): 1–17. doi:10.1616/1476-2137.13938. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 14 de maio de 2014. Consultado o 20 December 2014. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]