José Figueroa Alcorta
| Biografía | |
|---|---|
| Nacemento | 20 de novembro de 1860 Córdoba |
| Morte | 27 de decembro de 1931 Buenos Aires |
| Lugar de sepultura | cemiterio da Recoleta |
| 12 de marzo de 1906 – 12 de outubro de 1910 ← Manuel Quintana – Roque Sáenz Peña → | |
| Vice-presidente da Argentina (pt) | |
| 12 de outubro de 1904 – 12 de marzo de 1906 | |
| Senador da Arxentina | |
| 23 de maio de 1898 – 12 de outubro de 1904 Circunscrición electoral: Provincia de Córdoba | |
| Governor of Córdoba (en) | |
| 17 de maio de 1895 – 17 de maio de 1898 ← Julio Astrada – Cleto Peña (en) | |
| Deputado da Arxentina | |
| Ambassador of Argentina to Spain (en) | |
| | |
| Datos persoais | |
| Educación | Universidade de Buenos Aires |
| Actividade | |
| Lugar de traballo | Buenos Aires |
| Ocupación | avogado, xurista, xuíz, político, vicepresidente |
| Partido político | Partido Autonomista Nacional |
| Descrito pola fonte | Enciclopedia universal ilustrada europeo-americana (1908-1930), (vol:XXIII, sec:Figueroa Alcorta (José), p.1270-1271) |
José Figueroa Alcorta, nado en Córdoba o 20 de novembro de 1860 e finado en Buenos Aires o 27 de decembro de 1931, foi un avogado arxentino, que ocupou o cargo de presidente da Arxentina entre 1906 e 1910. Asumiu a presidencia da Arxentina en 1906 ante o falecemento de Manuel Quintana, de quen era vicepresidente.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Tivo serios problemas para lograr apoio no Congreso, o que finalmente conseguiu en 1908. Buscou un achegamento cos radicais, indultando aos detidos pola tentativa de golpe de estado de 1905 e preparou o camiño para os cambios electorais de Roque Sáenz Pena. Os grupos anarquistas mostráronse activos en numerosos atentados, chegando a matar ao xefe de policía Ramón Falcón, asasinado por un anarquista en 1909 como vinganza pola criminal represión exercida pola policía durante as protestas do 1 de maio.
En relacións internacionais, merecen destacarse as tensións co Brasil.
Durante o seu mandato descóbrese petróleo en Comodoro Rivadavia, no sur arxentino, e se ditou a primeira lei de regulación da explotación. Correspondeulle presidir a celebración do primeiro centenario da Revolución de Maio.
Anos máis tarde, sendo ministro da Corte Suprema de Xustiza, foi o único xuíz que propuxo renunciar como resposta ao golpe de Estado de 1930.
| Presidente da Arxentina | ||
|---|---|---|
Segue a: Manuel Quintana |
José Figueroa Alcorta | Precede a: Roque Sáenz Peña |
| Partido Autonomista Nacional | ||
- Presidentes da Arxentina
- Vicepresidentes da Arxentina
- Arxentinos de ascendencia vasca
- Arxentinos de ascendencia galega
- Nados en 1860
- Finados en 1931
- Nados en Córdoba, Arxentina
- Nados na diáspora galega
- Senadores do Congreso da Nación Arxentina
- Deputados do Congreso da Nación Arxentina
- Embaixadores da Arxentina en España