Joaquín María Ferrer Cafranga
  | |
| Biografía | |
|---|---|
| Nacemento | 7 de decembro de 1777 Pasaia |
| Morte | 30 de setembro de 1861 (83 anos) Mondragón |
 Senador vitalicio de España | |
| 21 de abril de 1847 – 30 de setembro de 1860 | |
| Senador do Reino | |
| 2 de decembro de 1841 – decembro de 1843 Circunscrición electoral: Navarre (en)  | |
 Presidente do Consello de Ministros | |
| 10 de maio de 1841 – 20 de maio de 1841 ← Baldomero Espartero – Antonio González y González → | |
 Ministro de Facenda | |
| 10 de maio de 1841 – 20 de maio de 1841 ← Agustín Fernández Gamboa – Pedro Surrá y Rull → | |
| Ministro de Estado de España | |
| 16 de setembro de 1840 – 20 de maio de 1841 ← Vicente Sancho – Antonio González y González → | |
 Alcalde de Madrid | |
| 1 de setembro de 1840 – 16 de setembro de 1840 ← Salustiano Olózaga | |
| Senador do Reino | |
| 4 de outubro de 1837 – decembro de 1839 Circunscrición electoral: Gipuzkoa (en) | |
| Deputado a Cortes no reinado de Isabel II | |
| 31 de outubro de 1836 – 17 de novembro de 1837 Circunscrición electoral: Guipúscoa | |
| Ministro de Facenda | |
| 14 de agosto de 1836 – 11 de setembro de 1836 ← José Ventura de Aguirre Solarte (en) – Juan Álvarez Mendizábal → | |
| Deputado a Cortes no reinado de Isabel II | |
| 14 de xullo de 1834 – 23 de maio de 1836 Circunscrición electoral: Guipúscoa | |
| Deputado no Congreso dos Deputados | |
| 20 de febreiro de 1822 – 27 de setembro de 1823 Circunscrición electoral: Guipúscoa | |
| Actividade | |
| Lugar de traballo | Madrid |
| Ocupación | diplomático, ministro, político, militar |
| Partido político | Partido Progresista |
| Familia | |
| Irmáns | José Joaquín Ferrer y Cafranga |
| Premios | |
| |
| Descrito pola fonte | Enciclopedia universal ilustrada europeo-americana (1908-1930), (vol:XXIII, sec:Ferrer y Cafranga (Joaquín María de), p.929) |
  | |
Joaquín María de Ferrer y Cafranga, nado en Pasaia (Guipúscoa) o 8 de decembro de 1777 e finado en Santa Águeda (Guipúscoa) o 30 de setembro de 1861,[1] foi un político e militar español.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Adicouse ao comercio con América e conseguiu facer fortuna. En 1811 aparece destinado como capitán do Rexemento de Voluntarios Distinguidos da Concordia Española do Perú. Pasou, en terras americanas, catro anos até o seu retorno a España en 1815.
Foi moi activo en política, converténdose en deputado por Guipúscoa nas eleccións de 1822 durante o Trienio Liberal. Pouco despois chegou a ser presidente do Congreso dende o 1 de maio até o 1 de xuño de 1823[2]. Ese mesmo ano, viuse obrigado a marchar ao exilio por mor do xiro absolutista de Fernando VII. Residiu en Francia e no Reino Unido pero regresou en 1833.
Durante a minoría de idade de Isabel II, no goberno de Calatrava foi Ministro de Facenda durante un só día (entre o 14 e o 15 de agosto de 1836), en momentos especialmente convulsos. Despois foi elixido deputado, de novo, e presidiu por segunda vez as Cortes Xerais entre o 2 e o 31 de xaneiro de 1837[2].
Vencellado a Baldomero Espartero e ao Partido Progresista, viuse desprazado da primeira liña política ata que este asumiu a rexencia. Volveu ostenar cargos variados: foi nomeado ministro de Facenda interino en varias ocasións (do 10 de outubro de 1840 ao 16 de outubro de 1841), Ministro de Estado (do 3 de outubro de 1840 ao 10 de maio de 1841; e de novo do 10 ao 20 de maio do mesmo ano) e Presidente do Consello de Ministros entre o 10 e o 20 de maio de 1841[3]. Entre 1837 e 1839 foi senador por Guipúscoa e de 1841 a 1843 por Navarra[4] e finalmente, en 1847, foi nomeado senador vitalicio.[4]
A partir de entón apenas participou na actividade política, agás para algunhas misións diplomáticas e de relacións comerciais internacionais.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ "Expediente personal del senador D. Joaquín María Ferrer y Cafranga". senado.es. Consultado o 10-10-2017.
- 1 2 "Joaquín María Ferrer y Cafranga". congreso.es. Consultado o 10-10-2017.
- ↑ "Ferrer y Cafranga, Joaquín María". congreso.es. Consultado o 10-10-2017.
- 1 2 "Ferrrer y Cafranga, Joaquín María". senado.es. Consultado o 10-10-2017.
