Joaquín Francisco Pacheco y Gutiérrez Calderón

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Joaquín Francisco Pacheco y Gutiérrez Calderón
Joaquín Francisco Pacheco (Real Academia Española).jpg
Nacemento22 de febreiro de 1808
 Écija
Falecemento8 de outubro de 1865
 Madrid
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade de Sevilla
Ocupacióndiplomático, político, avogado, escritor, xornalista, dramaturgo, poeta avogado, Ministro e historiador
PremiosOrdem de Carlos III
editar datos en Wikidata ]

Joaquín Francisco Pacheco y Gutiérrez Calderón, nado en Écija (Sevilla) en 1808 e falecido en Madrid en 1865, foi un político, xurista e escritor español.

Estudou Dereito na Universidade de Sevilla e chegou a ser Ministro de Fomento. Foi Presidente do Consello de Ministros en 1847 e Deputado por Córdoba (1837). Embaixador en París, colaborou en varios periódicos como El Artista, La Abeja e El Español. Deixou algúns traballos de Dereito. Coleccionou os seus artigos periodísticos baixo o título de Literatura, historia y política (1864), e as súas impresións da súa viaxe a Italia (1857). Tamén publicou poemas como "Meditación" e "A la amnistía".

Reinado de Isabel II de España

Segue a:
Carlos Martínez de Irujo
Joaquín Francisco Pacheco y Gutiérrez Calderón
Precede a:
Florencio García Goyena
Presidente do Goberno de España