Joaquín Costa

Joaquín Costa Martínez
Biografía
Nacemento	14 de setembro de 1846; Monzón (provincia de Huesca) , Aragón
Morte	8 de febreiro de 1911; Graus (Huesca)
Lugar de sepultura	Mausoleum of Joaquín Costa (en)
Vogal da Xunta para Ampliación de Estudos e Investigacións científicas
	1907 –
Deputado das Cortes
	17 de maio de 1903 – 17 de agosto de 1905 ; Circunscrición electoral: Zaragoza
Académico da Real Academia de Ciencias Morais e Políticas
	3 de febreiro de 1901 – 8 de febreiro de 1911 ; ← Joaquín María Sanromá (en) – José María Salvador y Barrera →
Datos persoais
País de nacionalidade	Español
Ideoloxía política	Rexeneracionismo
Educación	Universidade Central
Actividade
Lugar de traballo	Madrid
Ocupación	político, xurista, economista e historiador
Empregador	Universidade Central
Membro de	Real Academia de Ciencias Morais e Políticas ; Real Academia da Historia ; Real Academia de Xurisprudencia e Lexislación ; Institución Libre de Enseñanza
Obra
	Obras destacables (1901) Oligarchy and Caciquism (en) ;
	Sinatura
Descrito pola fonte	Ensayo de un catálogo de periodistas españoles del siglo XIX (1903-1904), (sec:Costa (Joaquín), p.94); Diccionario Akal de Historiadores españoles contemporáneos (2002), (sec:Costa y Martínez, Joaquín, p.206–209); Enciclopedia universal ilustrada europeo-americana (1908-1930), (vol:XV, sec:Costa y Martínez (Joaquín), p.1248-1251)

Joaquín Costa Martínez, nado en Monzón (provincia de Huesca) o 14 de setembro de 1846 e finado en Graus (Huesca) o 8 de febreiro de 1911, foi un político, xurista, economista e historiador aragonés. Foi o maior representante do movemento intelectual coñecido como Rexeneracionismo. As súas ideas de progreso tiñan como referente a modernización e europeización da sociedade e a economía española.

Traxectoria

Naceu dentro dunha familia campesiña modesta polo que tivo que estudar ó tempo que traballaba, estudou dereito e filosofía, exerceu como letrado en Cuenca e en Huesca, accedeu ó corpo de notarios exercendo en Granada e Xaén e posteriormente en Madrid, onde tamén foi profesor da Institución Libre de Enseñanza. En 1904, xa enfermo, retirouse á localidade de Graus para pasar os últimos anos da súa vida.