Illa do Congreso

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Coordenadas: 35°10′43″N 2°26′28″O / 35.17861, -2.44111

Illa do Congreso
Vista de la isla del Congreso desde el cabo de Agua.jpg
Vista de la isla del Congreso desde el cabo de Agua.jpg
Vista da Illa do Congreso desde o Cabo de Auga
Situación
País España España
Arquipélago Illas Chafarinas
Mar Mediterráneo
Xeografía
Superficie 0,256 km²
Punto máis alto 137 m
Distancia a terra 4 km (da costa de Marrocos)
Demografía
Poboación Deshabitada

A Illa do Congreso é unha das tres illas que forman o pequeno arquipélago das illas Chafarinas, situado ao norte do continente africano e que constitúen unha das prazas de soberanía españolas.

Características[editar | editar a fonte]

É a illa máis escarpada e con maior superficie do grupo insular e serviu historicamente de presidio.[1] Malia ser posesión española, o seu espazo marítimo está considerado augas interiores marroquís do mesmo xeito que o espazo das outras prazas de soberanía españolas e o das cidades autónomas de Ceuta e Melilla.[1]

Antigamente estivo unida á veciña illa do Rei mediante un peirao artificial, destruído polos temporais.[2] Actualmente está deshabitada e posúe coellos e unha importante colonia de pombas salvaxes que, alimentándose no continente, nidifican na illa.

O territorio ten moi difícil acceso. A súa costa occidental está formada por acantilados moi verticais, mentres que a oriental, aínda que escarpada, é máis accesible. A súa morfoloxía é rochosa, sendo case inexistente a terra vexetal. Dispón dunha cova no seu extremo meridional que permite a entrada en barca. A illa está formada fundamentalmente por dous tipos de rochas: andesitas piroxénicas con hyperssante na súa base e traquiandesitas nas súas zonas máis altas.[3]

Interese arqueolóxico[editar | editar a fonte]

Ademais do ambiental, o seu maior interese é o arqueolóxico, pois alberga o asentamento ou poboado ao aire libre El Zafrín, de tipo neolítico cardial do V milenio a.C., que está sendo investigado desde o ano 2000 polo Instituto de Cultura Mediterránea.[4] Son destacables as coleccións de cerámica obtidas nas escavacións e que forman parte das coleccións do Museo da Cidade Autónoma de Melilla.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Atmane, Tarik (2007). España y Marruecos frente al derecho del mar. Netbiblio. p. 128. ISBN 978-84-97452588. 
  2. Altamira Ramos, Álvaro. Diario de un general. Visión Libros. pp. 25–28. ISBN 97884-99839868. 
  3. VVAA. Boletín del Instituto Geológico de España. Vol. 42. pp. 233–238. 
  4. Bravo Nieto, Antonio; Bellver Garrido, Juan Antonio (2003). Revista Akros n.º 2. Una estación neolítica al aire libre en las Islas Chafarinas, El Zafrín: Primera datación radiocarbónica. pp. 79–86. ISSN 1579-0959. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]