Guerra da Patuleia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Sesión das Cortes de Lisboa de 1822.

A Patuleia,[1] ou Guerra da Patuleia, é o nome que se deu á guerra civil entre "cartistas" (a tendencia máis conservadora do liberalismo xurdido despois da revolución de 1820, centrada en torno á Carta Constitucional de 1826, outorgada por Pedro IV nunha tentativa de reducir os conflitos abertos pola revolución, dado o seu carácter menos radicalizante do que a Constitución Política da Monarquía Portuguesa de 1822,[2] e os "setembristas" (a corrente máis á esquerda do movemento liberal, recibindo esta designación polo apoio prestado por esta facción á Revolución de setembro; este movemento defendía a supremacía da soberanía popular, loitando activamente pola substitución da Carta Constitucional de 1826, outorgada polo soberano, por unha constituición aprobada por un congreso democraticamente elixido polo pobo),[3] no curso da Revolución de Maria da Fonte.

Para algúns autores, o nome "Patuleia" deriva de pata ao léu (pé descalzo), mentres que outros defenden que é a adaoptación do termo castelán patulea, que significa "partida de xente desordenada e violenta".[4]

Foi desencadeada en Portugal polo nomeamento, no curso do golpe palaciano do 6 de outubro de 1846, coñecido como a emboscada, dun goberno claramente "cartista" presidido polo mariscal João Oliveira e Daun, duque de Saldanha.

A guerra civil tivo unha duración de cerca de oito meses, opondo os cartistas (co apoio da raíña María II) a unha coalición contranatura que unía setembristas e miguelistas (partidarios do rei Miguel I, irmán de Pedro IV e pai de María II). A guerra terminou cunha clara vitoria cartista, materializada a 30 de xuño de 1847 pola sinatura da Convenção de Gramido, despois da intervención de forxas militares estranxeiras ao abeiro da Cuádrupla Alianza.[5] [6] [7]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Patuleia. En Infopédia. Porto: Porto Editora, 2003-2010. (Consultada o 1 de maio de 2018).
  2. Cartismo[Ligazón morta], en Centro de Estudos do Pensamento Político (en portugués).
  3. Setemprismo[Ligazón morta], en Centro de Estudos do Pensamento Político (en portugués).
  4. patulea 3ª acep., no DRAE.
  5. Menchén 1989, p. 42.
  6. Vilar 2003, p. 406.
  7. López-Cordón 1981, p. 855.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • López-Cordón Cortezo, Mª Victoria (1981): "La política exterior", en: La Era isabelina y el sexenio democrático, tomo XXXIV da Historia de España Menéndez Pidal-Jover Zamora, Maadris: Espasa-Calpe, pp. 819–899.
  • Menchén Barrios, María Teresa (1989): "La Cuádruple Alianza (1834). La Península en un sistema occidental", en Cuadernos de la Escuela Diplomática, Ministerio de Asuntos Exteriores, segunda época, Nº 2, pp. 31–51.
  • Vilar, Juan Bautista (2003): "España en la Europa de los nacionalismos: entre pequeña nación y potencia media (1834-1874)" en: Juan Carlos Pereira (coord.): La política exterior de España (1800-2003). Barcelona: Ariel, pp. 401–420.