Giovanni Pastrone

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Giovanni Pastrone
600full-giovanni-pastrone.jpg
Foto de 1925
Nome completoGiovanni Pastrone
Alcume/outrosPiero Fosco
Nacemento13 de setembro de 1883
LugarMontechiaro d’Asti
Falecemento27 de xuño de 1959
LugarTurín
SoterradoCemiterio Monumental de Turín
NacionalidadeItalia Italia
ProfesiónDirector
editar datos en Wikidata ]

Giovanni Pastrone, nado en Montechiaro d’Asti o 13 de setembro de 1883 e finado en Turín o 27 de xuño de 1959, foi un director, guionista e produtor italiano, coñecido tamén como Piero Fosco, que desenvolveu a súa obra cinematográfica durante a época do cinema mudo.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Tras facer estudos de administrativo, en 1905 entrou como contador na empresa cinematográfica Rossi & C. de Turín. Dous anos despois converteuse en director administrativo da compañía, que en 1908 cambiou o seu nome por Itala Films.

Traballando co enxeñeiro Sciamengo en melloras técnicas, patentou o "fixitè", un procedemento para previr os posibles escorregóns da película. Creou ademais un circuíto de salas de proxección para asegurar a distribución de centos dos seus filmes. Con todo isto, Itala Films converteuse nunha das produtoras máis importantes de Europa, grazas á produción de La caduta di Troia (1911), un ambicioso peplum de trinta minutos de duración, comezando a afrontar a realización de filmes de maior alcance e duración, o que influíu en mestres internacionais como David Wark Griffith, director de Intolerance.

Cartel para o filme Cabiria.

Cabiria (1914) foi a produción máis ambiciosa de Pastrone, un filme de dúas hora que axiña foi coñecida nos Estados Unidos e admirada por Griffith. O filme foi realizado con todas as esixencias do “film d’art”, incluíndo o feito de contratar o máis coñecido escritor italiano da época, Gabriele d’Annunzio, para redactar os intertítulos.

O filme está ambientado nas guerras púnicas e o seu argumento combina tramas bélicas, catástrofes naturais e paixóns. A estrea en Turín fíxose con orquestra e coros teatrais, tentando facer un espectáculo que competise coa ópera e atraese o público burgués e aristócrata que desprezaba o cinema por consideralo un entretemento popular.

En 1919, na cima do seu éxito, abandonou a actividade cinematográfica para dedicarse á investigación médica.

Filmografía[editar | editar a fonte]

Placa na casa natal de Pastrone

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]