Germano Almeida

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Germano Almeida
Germano Almeida.jpg
Nacemento31 de xullo de 1945 e 1945
 Illa de Boa Vista, Cabo Verde
NacionalidadeCabo Verde
Alma máterUniversidade de Lisboa
Ocupaciónescritor, editor e avogado
Coñecido porO testamento do Sr. Napumoceno da Silva Araújo, O mar na Lajinha e Estórias contadas
PremiosPremio Camões, Comendador da Ordem do Mérito e Grande-Oficial da Ordem do Infante Dom Henrique
editar datos en Wikidata ]

Germano Almeida, nado en Boa Vista en 1945, é un escritor caboverdiano.[1]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Naceu na ilha da Boa Vista, en Cabo Verde, nunha zona intermedia entre rural e urbana. Aos sete anos case morreu afogado na praia. En 1965 fixo o servizo militar en Angola, numa zona de enfrontamento. Recibiu unha bolsa da Gulbenkian para estudar Dereito na Universidade de Lisboa em 1970[2]. Regressando a Cabo Verde en 1977, dedicouse á avogacía na illa de San Vicente. Foi deputado eleito pelo Movimento para a democracia de Cabo Verde e exerceu o cargo de Procurador Xeral da República de Cabo Verde.

No campo literario foi un dos cofundadores da revista literaria Ponto & Vírgula (1983-1987).[3] Fundou Ilhéu Editora en 1989 e publicou máis de 20 libros[4]. Gañou o Premio Camões en 2018, sendo o segundo escritor Cabo Verdiano en recibir tal mérito.[5]

Recibeu dúas condecoracións de Portugal: en 1997 o grau de Comendador da Ordem do Mérito, e en 2019 o grau de Grande-Oficial da Ordem do Infante D. Henrique.[6]

O seu estilo caracterízase por utilizar maxistralmente o humor e a sátira, ao tempo que denuncia a hipocrisía da sociedade caboverdiana, asfixiada durante os primeiros anos da independencia por un réxime de partido único. Un bo exemplo do seu mordaz humor é a novela O meu Poeta, obra de longo alento onde o autor satiriza con refinados sarcasmos a realidade de Cabo Verde.

Tem obras publicadas no Brasil, Francia, España, Italia, Alemaña, Suecia, Holanda, Noruega, Dinamarca, Cuba, Estados Unidos, Bulgaria, Suíza.[7]

Obra[editar | editar a fonte]

  • O dia das calças roladas (1982). Ed. de 1999 Editorial Caminho.
  • O Meu Poeta (1990). Editorial Caminho.
  • O testamento do Sr. Napumoceno da Silva Araújo (1991). Ed. de 2018 en Ed. Leya. Ed. 2019 en Editorial Caminho.
  • A Ilha Fantástica (1994). Ed. de 2019 en Editorial Caminho.
  • Os Dois Irmãos (1995). Ed. de 2019 en Editorial Caminho.
  • Estórias de dentro de Casa (1996). Ed. de 2019 en Editorial Caminho.
  • A morte do meu poeta (1998). A morte do meu poeta
  • A Família Trago (1998). Editorial Caminho.
  • Estórias contadas (1998). Editorial Caminho.
  • Dona Pura e os Camaradas de Abril (1999). Ed. de 2019 en Editorial Caminho.
  • As memórias de um espírito (2001). Editorial Caminho.
  • Cabo Verde - Viagem pela história das ilhas (2003). Editorial Caminho.
  • O mar na Lajinha (2004). Editorial Caminho.
  • Eva (2006). Editorial Caminho.
  • A morte do ouvidor (2010). Editorial Caminho.
  • De Monte Cara vê-se o mundo (2014). Editorial Caminho.
  • Regresso ao Paraíso (2016). Editorial Caminho.
  • O Fiel Defunto (2018). Editorial Caminho.
  • O último mugido (2020). Editorial Caminho.

As súas obras en Cabo Verde están editadas en Ilheu.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Infopédia. "Germano Almeida - Infopédia". Infopédia - Dicionários Porto Editora (en portugués). Consultado o 2020-04-10. 
  2. "Revista E n.º 2378 (26 de Maio de 2018) , pág. 16.". 
  3. "I Anais do Simpósio de Literaturas Africanas de Língua Portuguesa - SILALP". www2.assis.unesp.br. Consultado o 2020-04-10. 
  4. "Editorial Caminho - Germano Almeida". web.archive.org. 2009-01-17. Consultado o 2020-04-10. 
  5. Cipriano, Rita. "Cabo-verdiano Germano Almeida vence Prémio Camões 2018". Observador (en portugués). Consultado o 2020-04-10. 
  6. "ENTIDADES ESTRANGEIRAS AGRACIADAS COM ORDENS PORTUGUESAS - Página Oficial das Ordens Honoríficas Portuguesas". www.ordens.presidencia.pt. Consultado o 2020-04-10. 
  7. "Germano Almeida. Wook". www.wook.pt (en portugués). Consultado o 2020-04-10.