Frente de Liberación Popular

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

A Frente de Liberación Popular, máis coñecido por FELIPE, foi unha organización política clandestina antifranquista que actuou en España entre 1958 e 1969.

A maioría dos seus integrantes proviñan das formacións estudantís clandestinas das universidades, tiña o seu modelo nas concepcións políticas próximas ao socialismo democrático radical de corte occidental, así como a movementos cristiáns de base. Apoiaba tamén os movementos emerxentes do Terceiro Mundo, quedaron fortemente influídos polo triunfo de Fidel Castro e criticaba o intervencionismo soviético en Hungría ou Checoslovaquia. Apoiou a folga xeral convocada polo Partido Comunista de España o 18 de xuño de 1959.

O seu máximo dirixente foi Julio Cerón Ayuso, outros militantes destacados foron Manuel Vázquez Montalbán, Miquel Roca i Junyent, José Luis Leal Maldonado, Vicente Albero Silla, Ángel Abad ou José Ramón Recalde.

Notas[editar | editar a fonte]

  • García Alcalá, Julio Antonio. Centro de Estudios Políticos y Constitucionales, Madrid, 2001.
  • García Rico, Eduardo. Queríamos la revolución. Crónicas del FELIPE, Frente de Liberación Popular, Flor del Viento ediciones, Barcelona 1998.