Federico Trillo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Federico Trillo.

Federico Trillo-Figueroa Martínez-Conde, nado en Cartagena o 23 de maio de 1952, é un político español do Partido Popular. Foi presidente do Congreso dos Deputados e ministro de Defensa.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo de Federico Trillo-Figueroa Vázquez, político franquista. Licenciado en Dereito pola Universidade Complutense de Madrid e Doutor en Dereito. Ingresou no corpo xurídico da Armada en 1974 onde estivo destinado na Fiscalía da Zona Marítima do Mediterráneo e, máis tarde, na Dirección de Construcións Navais Militares. En 1979 accedeu por oposición ao corpo de letrados do Consello de Estado. Retirouse como comandante en 1989 para entrar na actividade política.

Actividade política[editar | editar a fonte]

En 1983 entrou no gabinete xurídico de Coalición Popular, dirixida por Manuel Fraga Iribarne, desde onde participou na reestruturación do partido, que acabou refundándose no Partido Popular. Pertence á Executiva Nacional dende 1986.

Foi elixido deputado por Alacant dende 1989. Durante os anos 1989 a 1996 ocupou a vicepresidencia da mesa do Congreso dos Deputados. De 1991 a 1996 foi portavoz de Xustiza do grupo popular e comisionado ante o Tribunal Constitucional. O 27 de marzo de 1996 foi nomeado Presidente do Congreso dos Deputados, cargo que mantivo ata o final da VI lexislatura en 2000.

O 27 de abril de 2000, José María Aznar nomeouno Ministro de Defensa do seu segundo goberno. Como tal, en xullo de 2002 ordenou o asalto á illa de Perejil, ocupada días antes por militares marroquís, para liberala e devolverlle o statu quo.

Durante o seu mandato produciuse o accidente do Yakovlev 42 en Trebzon (Turquía) o 26 de maio de 2003, no que morreron 62 membros do Exército español, 12 tripulantes ucraínos e un cidadán bielorruso que volvían de Afganistán. Trillo negouse repetidamente a aceptar unha suposta responsabilidade política ou penal (nin sequera logo da posterior condena a prisión de tres dos seus subordinados por falsificar a identificación de 30 dos cadáveres).[1]

Colaborou na fundación da Asociación de Estudios para el Progreso Social e é membro da Comisión Española de Historia Militar. Dende marzo de 2012 ocupa o posto de embaixador de España no Reino Unido.


Predecesor:
Félix Pons
Escudo de España (mazonado).svg
Presidente do Congreso dos Deputados

1996 - 2000
Sucesor:
Luisa Fernanda Rudi
Predecesor:
Eduardo Serra Rexach
Escudo de España (mazonado).svg
Ministro de Defensa

2000 - 2004
Sucesor:
José Bono


Obras[editar | editar a fonte]

  • El poder político en los dramas de Shakespeare.
  • Pregones y semblanzas.

Curiosidades[editar | editar a fonte]

É famoso polas súas saídas de ton e as súas frases ampulosas e grandilocuentes:

  • “Pensamos en bombardear el Prestige para hundirlo o hacer arder el fuel”. (20 de novembro de 2002).
  • “Una primera impresión de la situación allí, después de haber sobrevolado la zona, es bastante positiva, ya que puedo decir que no hay playas manchadas de chapapote. Esto dice mucho del buen trabajo que se ha estado haciendo hasta ahora y empieza a crear una esperanza para el futuro; las playas estaban limpias y esplendorosas, la visión era magnífica… A Galicia le quedan algunas semanas de limpieza en algunas zonas, pero en las rías no ha entrado el chapapote. El marisco está allí extraordinario. No es el Apocalipsis que se nos ha descrito durante estos días” (24 de decembro de 2002).
  • En setembro de 2003 pediu ás tropas de El Salvador, en plena formación, berrar ¡Viva Honduras!
  • “El euro. Llevo una semana guardando el mismo euro para el que me preguntara por las armas de destrucción masiva, pero como he sabido que empiezan a perder interés, se lo ha ganado usted; luego se lo doy ” (16 de febreiro de 2004).

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Wikiquote
A Galicitas posúe citas sobre: Federico Trillo