Fatu Hiva

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Fatu Hiva
Fatuhivaküste.jpg
Localización
Localización
Situación
País Francia
Colectividade de ultramar Polinesia Francesa
Arquipélago Illas Marquesas
Mar Océano Pacífico
Coordenadas 10°29′S 138°39′O / -10.483, -138.650
Xeografía
Superficie 85 km²
Longura máxima 16 km.
Largura máxima 9 km.
Punto máis alto 1.125 m. Monte Touaouoho
Demografía
Capital Omoa
Poboación 611 hab. (2012)
Densidade 7´27 hab./km²

Fatu Hiva (en marquesano Fatuiva) é a illa máis meridional das Marquesas. Está situada a 75 km ao sur de Hiva Oa.

A illa está constituída por dous antigos volcáns que forman unha cadea montañosa que culmina no monte Tauauoho con 960 metros de altitude. Ao oeste ábrense dous baías: Hanavave e Omoa. A baía de Hanavave era coñecida polos navegantes como baía das Vergas, xa que se atopan unhas formacións rochosas con forma fálica. Os misioneiros católicos, interpretando que se trata dos veos das virxes, cambiaron o nome a baía das Virxes, engadindo unha "i" en francés: V(i)erges. A costa este caracterízase por estreitos vales escarpadas e inaccesibles. A superficie total é de 84 km².

Abundan as árbores froiteiras: mangas, bananas, pomelos, limóns, laranxas e papaias. Os mangas están á libre disposición de todos os habitantes.

A poboación total era de 611 habitantes no censo do 2012. As vilas principais son Omoa, a capital, e Hanavave, situadas nas baías do mesmo nome. A poboación vive principalmente do agro, a artesanía e o turismo. A orografía da illa non permite a construción dunha pista de aterraxe e só é accesible por barco.

Historia[editar | editar a fonte]

Fatu Hiva foi descuberta por Álvaro de Mendaña e Neira a vixilia de santa María Magdalena de 1595, e chamouna Illa Magdalena. O investigador noruegués Thor Heyerdahl instalouse en 1936, e comezou a desenvolver aquí as súas teorías sobre as navegacións prehistóricas. Describe a súa experiencia no libro Fatu-Hiva: Back to Nature.

Bosque de Fatu Hiva
Mapa de Fatu Hiva