Entactina

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Protein NID1 PDB 1gl4.png
PDB 1gl4
Entactina
Identificadores
Símbolo NID1
Símbolos alt. NID
Entrez 4811
OMIM 131390
PDB 1NDX
RefSeq NP_002499
UniProt P14543
Outros datos
Locus Cr. 1 236.14 – 236.23 Mb

A entactina, tamén chamada nidóxeno-1 (NID-1), é unha proteína que nos humanos está codificada no xene NID1 do cromosoma 1.[1][2] A entactina é un compoñente da membrana basal xunto con outros compoñentes como o coláxeno tipo IV, proteoglicanos (heparán sulfato e glicosaminoglicanos), laminina[3] e fibronectina.[4]

Función[editar | editar a fonte]

A entactina é un membro da familia do nidóxeno de glicoproteínas da membrana basal. A proteína interacciona con outros compoñentes da membrana basal. Esruturalmente esta proteína (xunto co perlecán) conecta entre si as redes formadas polos coláxenos e as lamininas.[5] Tamén pode exercer un papel nas interaccións da célula coa matriz extracelular.[6][7]

Interaccións[editar | editar a fonte]

A entactina interacciona con FBLN1.[8][9][10]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Olsen DR, Nagayoshi T, Fazio M, Mattei MG, Passage E, Weil D, Timpl R, Chu ML, Uitto J (June 1989). "Human nidogen: cDNA cloning, cellular expression, and mapping of the gene to chromosome Iq43". Am. J. Hum. Genet. 44 (6): 876–85. PMC 1715653. PMID 2471408. 
  2. Zimmermann K, Hoischen S, Hafner M, Nischt R (May 1995). "Genomic sequences and structural organization of the human nidogen gene (NID)". Genomics 27 (2): 245–50. PMID 7557988. doi:10.1006/geno.1995.1038. 
  3. Smith J, Ockleford CD (January 1994). "Laser scanning confocal examination and comparison of nidogen (entactin) with laminin in term human amniochorion". Placenta 15 (1): 95–106. PMID 8208674. doi:10.1016/S0143-4004(05)80240-1. 
  4. Ockleford CD, Bright N, Hubbard A, D'Lacey C , Smith J, Gardiner L, Sheikh T, Albentosa, M, Turtle K (October 1993). "Micro-Trabeculae, Macro-Plaques or Mini-Basement Membranes in Human Term Fetal Membranes?". Phil. Trans. R. Soc. Lond. B 342 (1300): 121–136. doi:10.1098/rstb.1993.0142. 
  5. Yurchenco PD, Patton BL (2009). "Developmental and pathogenic mechanisms of basement membrane assembly". Curr. Pharm. Des. 15 (12): 1277–94. PMC 2978668. PMID 19355968. doi:10.2174/138161209787846766. 
  6. "Entrez Gene: NID1 nidogen 1". 
  7. Yi XY, Wayner EA, Kim Y, Fish AJ (March 1998). "Adhesion of cultured human kidney mesangial cells to native entactin: role of integrin receptors". Cell Adhes. Commun. 5 (3): 237–48. PMID 9686320. doi:10.3109/15419069809040294. 
  8. Adam S, Göhring W, Wiedemann H, Chu ML, Timpl R, Kostka G (September 1997). "Binding of fibulin-1 to nidogen depends on its C-terminal globular domain and a specific array of calcium-binding epidermal growth factor-like (EG) modules". J. Mol. Biol. 272 (2): 226–36. PMID 9299350. doi:10.1006/jmbi.1997.1244. 
  9. Tran H, VanDusen WJ, Argraves WS (September 1997). "The self-association and fibronectin-binding sites of fibulin-1 map to calcium-binding epidermal growth factor-like domains". J. Biol. Chem. 272 (36): 22600–6. PMID 9278415. doi:10.1074/jbc.272.36.22600. 
  10. Pan TC, Kluge M, Zhang RZ, Mayer U, Timpl R, Chu ML (August 1993). "Sequence of extracellular mouse protein BM-90/fibulin and its calcium-dependent binding to other basement-membrane ligands". Eur. J. Biochem. 215 (3): 733–40. PMID 8354280. doi:10.1111/j.1432-1033.1993.tb18086.x. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Chung AE, Durkin ME (1990). "Entactin: structure and function.". Am. J. Respir. Cell Mol. Biol. 3 (4): 275–82. PMID 2119632. doi:10.1165/ajrcmb/3.4.275. 
  • Yurchenco PD, Schittny JC (1990). "Molecular architecture of basement membranes.". FASEB J. 4 (6): 1577–90. PMID 2180767. 

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]