Quizais o disco máis exitoso da carreira de Héroes del Silencio, onde explotan a súa faceta máis rockeira, inspirándose no Rock & Roll dos anos 60 e 70, e marcando unha clara influencia do novo Hard Rock, grazas á revitalización do Rock de fala hispana. Aínda quedan algúns matices propios do Rock Gótico.
Ademais, a influencia de Phil Manzanera faise notar máis. Isto non significa que Manzanera lles impuxese coma debíase realiza-la gravación, senón que o traballo fluíu por si só, facéndose presentes as drogas e o exceso.
El espíritu del vino, foi un disco completamente afastado do obscurantismo de Senderos de traición, aínda tendo aspectos propios do rock sinistro. As letras tornáronse moito máis complexas, e é o disco polo que a crítica tachou a Enrique Bunbury de "matacans".
O título non é máis que a inspiración xurdida nun momento no que a agrupación atopábase en pleno estado de ebriedade. As letras son o claro reflexo diso, aínda que tamén, significa a ambigüidade do traballo, que pode pasar de ser brando, a se-lo máis duro e ríxido en canto a música e letras se refire.
Foi número un en España e alcanzou o número nove en Alemaña, o seu maior éxito alí. A presentación mundial do traballo fíxose en Berlín.
