Domingo Villar Grangel

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Domingo Villar Grangel
Domingo Villar Granjel 1925.jpg
Retrato en Vida Gallega, 1925.
Nacemento1882
 Santiago de Compostela
Falecemento1933
 Bolivia
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade de Santiago de Compostela
Ocupaciónavogado e escritor
editar datos en Wikidata ]

Domingo Villar Grangel[1], nado en Santiago de Compostela en 1882 e finado en Bolivia en 1933[2], foi un avogado, político e escritor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo de Jose Villar e Vicenta Granjel. Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Instalouse en Madrid. onde traballou no Ministerio de Fomento. Colaborou en Correo de Galicia e Almanaque Gallego e foi un activo conferenciante. Redactou a memoria de constitución da Compañía Xeral dos Ferrocarrís de Galicia, da que foi conselleiro. Na ditadura de Primo de Rivera interviu a favor de José Calvo Sotelo na campaña municipal e foi nomeado gobernador civil de Cuenca (1924-1925)[3] e das Palmas (1925-1926). Despois marchou a Bolivia, onde foi catedrático de Dereito Administrativo, e onde morreu en 1933.

Obras[editar | editar a fonte]

  • La emigración gallega, 1901.
  • Porvenir económico de España, 1903.
  • Ferrocarriles secundarios de Galicia, 1904.
  • El problema de los cambios, 1906.
  • Póliza de préstamos sobre mercancías, 1907.
  • Un Ministro de Fomento. Don Augusto González Besada, 1909.
  • Jovellanos y la reforma agraria, 1912.
  • Cartas sobre Galicia, 1914.
  • Estudios de derecho administrativo, 1914.

Vida persoal[editar | editar a fonte]

Casou en Vilagarcía de Arousa con Celia Padín Piñeiro en 1911[4].

Notas[editar | editar a fonte]

  1. O seu segundo apelido tamén aparece escrito como Granjel.
  2. El Compostelano, 12-7-1933, p. 2
  3. El Pueblo Gallego, 14-5-1924, p. 12.
  4. El Diario de Pontevedra, 4-9-1911, p. 2.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]