Diotima de Mantinea

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Diotima de Mantinea
Simmler-Deotyma.jpg
Nacementomilenio a. C.
 Mantineia
Falecementomilenio a. C.
OcupaciónProfeta e filósofa
editar datos en Wikidata ]

Diotima de Mantinea (grego antigo: Διοτίμα) é unha filósofa e sacerdotisa grega cun papel importante no Banquete (Symposion) de Platón.

A filosofía de Diotima está na orixe do concepto platónico do amor. A única fonte sobre ela é o propio Platón e por iso non é posíbel asegurar se era unha personaxe ou alguén que de feito existise. Non obstante, practicamente todos os personaxes dos diálogos platónicos corresponderan a persoas que vivían na antiga Atenas.

Na obra, hai unha pasaxe sobre o significado do amor. Sócrates é o máis importante de entre os homes presentes. El di que na xuventude foi iniciado na filosofía do amor por Diotima, que era unha sacerdotisa. Diotima ensinoulle a xenealoxía do amor e por iso as ideas de Diotima están na orixe do concepto socrático-platónico do amor.

Segundo Joseph Campbell, "non é por acaso que Sócrates nomea Diotima como aquela que lle deu as instrucións e os métodos máis significativos para amar/falar. A palabra falada por amor é unha palabra que vén das orixes."

Recoñecemento[editar | editar a fonte]

A súa figura foi recoñecida pola comunidade filosófica feminina Diótima da Universidade de Verona ao se denominar co seu nome.[1][2]

Notas[editar | editar a fonte]