Demetrio I Cantacuzeno

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Demetrio I Cantacuzeno
Nacemento1343
Falecemento1383
NacionalidadeImperio Bizantino
PaiMateo Cantacuzeno
NaiIrene Paleóloga
FillosTomás Cantacuzeno, Andrônico Paleólogo Cantacuzeno, Jorge Paleólogo Cantacuzeno e Helena Cantacuzena, emperatriz de Trebisonda
IrmánsHelena Asanina Cantacuzena e João Cantacuzeno
editar datos en Wikidata ]

Demetrio I Cantacuzeno (en grego Δημήτριος Καντακουζηνός Demetrios Cantacuzenós) foi déspota da Morea en 1383 e neto do emperador Xoán VI Cantacuzeno (r. 1347–1354).

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Demetrio era fillo de Mateo Cantacuzeno, o gobernador de Morea, e Irene Paleoloxina. A Demetrio foille dado do título de sebastocrátor polo emperador Xoán V Paleólogo en decembro de 1357 e foi para o Peloponeso con seu pai e avó en 1361.[1].

Un dos dous fillos de Mateo Cantacuzeno disputou a sucesión do Despotado de Morea con Teodoro I Paleólogo, o fillo de Xoán V, entre 1380 e 1384. A única información sobre o evento é unha referencia críptica na Oración Fúnebre do emperador Manuel II Paleólogo para seu irmán Teodoro, que observa a insubordinación do "fillo" de Mateo Cantacuzeno, que usurpara o goberno na morte de Manuel Cantacuzeno en 1380. A visión tradicional é que este fillo foi Xoán, non Demetrio; con todo Dionysios Zakythinos, un historiador do Despotado do Peloponeso, inclinouse a pensar que o fillo foi Demetrio[1]. De acordo co bizantinista Donald Nicol, "este problema pode dificilmente ser satisfactoriamente resolto con base na evidencia documental dispoñíbel"[2].

Fillos[editar | editar a fonte]

O número exacto dos seus fillos e descendentes é incerto. Unha lista posíbel é[3]:

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Donald M. Nicol, The Byzantine Family of Kantakouzenos (Cantacuzenus) ca. 1100-1460: a Genealogical and Prosopographical Study (Washington, DC: Dumbarton Oaks, 1968), p. 158
  2. Nicol, Byzantine Family, p. 159
  3. A partir da lista recompilada en Nicol, Byzantine Family, p. 176

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]