Conforto, A Pontenova

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Conforto
Fonte de Conforto, A Pontenova.jpg
Fonte de Conforto.
ConcelloA Pontenova[1]
ProvinciaLugo
Coordenadas43°21′27″N 7°09′31″O / 43.3576, -7.1587Coordenadas: 43°21′27″N 7°09′31″O / 43.3576, -7.1587
Poboación211 hab. (2020)
Entidades de poboación17[1]
editar datos en Wikidata ]

San María de Conforto é unha parroquia do concello lucense da Pontenova, na comarca da Mariña Oriental. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 263 habitantes (131 homes e 132 mulleres).

O Santuario da Virxe do Conforto[editar | editar a fonte]

Orixe[editar | editar a fonte]

Coméntase dende sempre[2] “Que a igrexa querían facela nun lugar diferente ó actual. Sen embargo, todo canto construían ó día era destruido á noite. E así, dun xeito sucesivo, ata que os fregueses decidiron quedar en vela, por turnos, para averiguaren quen levaba a cabo tal tropelía. Mais malia esta vixilancia non viron aninguén, polo que consideraron que se trataba dun milagre.

Por tal motivo, decidiron edificar a igrexa onde estaba o antigo recinto sacro, que daquela era un lugar cheo de silvas e toxos. Entón, puxéronse a rozar e limpar o lugar ata que apareceu unha santa cun brazo roto, e unha fonte ó seu carón. Isto deu lugar a que os fieis da parroquia decidisen construir a igrexa nese lugar. E foi aí, onde sucedeu un suceso prodixioso consistente en que a obra que facían durante o día, aumentaba á noite, sen que intervise ninguen, e foi así, tódolos días ata que rematou a construcción. Logo construíron unha fonte nese mesmo lugar e puxéronlle unha nova imaxe, mentres que a que encontraran na silveira levárona para o interior do templo”.

Descrición[editar | editar a fonte]

A súa construción comezou no ano 1662[3][4] tomando como base os planos do arquitecto D. Diego Ibáñez Pacheco. Trátase dun templo, que amosa os seus muros de pedra; o seu pavimento de laxas; e o seu tellado de lousa. A portada principal, de estilo renacentista, está enmarcada por pilastras de estrías, un friso ornamentado e un frontón recto rematado en acróteras emboladas. Este recinto sacro consta dunha nave[5], dividida en tres tramos por arcos de medio punto e con bóvedas de lunetas. Ademais, posúe un cruceiro de brazos curtos, provisto de catro arcos torais e dunha cúpula sobre pendentes moi rebaixada. Así mesmo, hai unha capela maior na parte dianteira, que amosa arcos de descarga nos muros e unha bóveda de canón con lunetas. Tamén ten unha tribuna, que é do ano 1713; e unha torre, de catro corpos, que se rematou case a mediados do XVIII. A fonte situada ao carón do templo parroquial foi construída polo crego D. Fernando Miranda no ano 1772

Rituais[editar | editar a fonte]

Os devotos levan para as súas casas pólas dos teixos que están no adro da igrexa como símbolo protector da casa. Outros dan unha ou varias voltas arredor da igrexa cunha pequena imaxe da Virxe.[3]

Tamén é habitual que os devotos se laven aquelas partes do corpo doentes, posteriormente eses panos cólganse das árbores, aínda hai a crenza de que axiña que os panos van podrecendo as doenzas das persoas van desaparecendo. Outros devotos beben a auga da fonte e lévana para as súas casas, usándoa como medio preventivo perante calquera circunstacia adversa.[2]

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Lugares e parroquias[editar | editar a fonte]

Lugares de Conforto[editar | editar a fonte]

Lugares da parroquia da Conforto no concello da Pontenova (Lugo)

O Boulloso | Os Candaedos | Coirío | Conforto | Dodrín | A Ermida | Ervelle | Figueirúa | Labrada | Mousende | Pacios | Saldoiriña | San Mamede | Souto de Mogos | Valindarcas | A Veiga da Pada | O Vilar

Parroquias da Pontenova[editar | editar a fonte]

Galicia | Provincia de Lugo | Parroquias da Pontenova

Bogo (San Pedro) | Conforto (Santa María) | A Pontenova (Sagrado Corazón) | Rececende (San Xoán) | Santo Estevo de Rececende (Santo Estevo) | Vilaboa (San Xulián) | Vilameá (San Vicente) | Vilaoudriz (Santiago) | Vilaouruz (San Martín) | Vilarmide (O Salvador) | Xudán (Santa María Madanela)


Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Decreto 6/2000, do 7 de xaneiro, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da provincia de Lugo.
  2. 2,0 2,1 José María, Gómez Tabanera (2002). "SANTUARIOS DE MUNICIPIOS LUCENSES REGADOS POLO RÍO EO". Foro Cultural del Noroeste. 
  3. 3,0 3,1 Blanco Prado, José Manuel (1994). "Os Santuarios do municipio da Pontenova". Boletín do Museo Provincial de Lugo. ISSN 0212-8438. 
  4. "Arquitectura Relixiosa do Concello da Pontenova". Concello da Pontenova. Consultado o 04/01/2023. 
  5. Rielo Carballo, Nicanor (1976). Conforto, A Pontenova, Vilaoudriz. Iglesia Parroquial en Inventario artístico de Lugo y su Provincia. Madrid. pp. 193 – 197. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]