Celestina

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Celestina
Celestina z.JPG
Drusa de celestina
Fórmula química: SrSO4
Clase: Sulfatos
Subclase:
Sistema cristalino: Rómbico
Cor: Celeste, branca e gris
Brillo: Vítreo
Dureza: 3-3,5
Fractura: Irregular
Exfoliación: Perfecta
Raia: Branca
Densidade: 3,95-3,97 g/cm3

A celestina (do latín caelestis que significa celeste, en alusión a súa cor) é un mineral da clase dos sulfatos cuxa fórmula química é SrSO4 (contén un 56% de SrO e un 44% de SO3).

Aspecto[editar | editar a fonte]

A celestina preséntase a miúdo en forma de cristais tabulares ou tamén de forma acicular. Moitos exemplares presentan unha cor azul clara moi característica.

Lugares onde se atopa[editar | editar a fonte]

Atópase con frecuencia en rochas calcarias e areniscas, revestindo cavidades en forma de xeodas ou en filóns hidrotermais en forma de drusas asociada en ocasións con pirita, calcita ou barita

É un mineral moi extendido en España, sendo fácil atopalo en case que tódalas rexións da península.

Usos da celestina[editar | editar a fonte]

A celestina é unha fonte importante da que obter nitrato de estroncio, que logo é usado para a fabricación de fogos artificiais na industria pirotécnica.

Úsase tamén na industria da enerxía nuclear.

Propiedades[editar | editar a fonte]

A celestina é un mineral que presenta unha temperatura de fusión moi baixa.

Outros sulfatos[editar | editar a fonte]

A anhidrita e o xeso son outros minerais importantes da clase dos sulfatos.