Cefaclor
Aparencia
| Cefaclor | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| C₁₅H₁₄ClN₃O₄S | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wikidata C:Commons | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Cefaclor é un antibiótico beta-lactámico pertencente á segunda xeración de cefalosporinas[1].
Espectro de acción
[editar | editar a fonte]Semellante a cefazolina, pero algo máis activo fronte a Enterobacteriáceas. Posúe actividade fronte a Staphylococcus, Streptococcus beta-hemolíticos, Streptococcus pneumoniae, Moraxella catarrhalis. As cepas de Streptococcus pneumoniae resistentes á penicilina poden ser resistentes a cefaclor. Algunhas especies de Haemophilus influenzae poden ser resistentes.
Dosificación
[editar | editar a fonte]A dose habitual de cefaclor é de 500 ou 1000 miligramos cada 6 u 8 horas. A dose debe ser axustada en nenos e en insuficencia renal grave (filtrado menor de 10). Está catalogado como categoría B da FDA durante o embarazo[2].
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Josep Mensa Pueyo (2015). Guía de terapéutica antimicrobiana (en castelán). ISBN 9788488825155.
- ↑ "Ficha técnica de "cefaclor" da FDA" (PDF). Consultado o 11 setembro 2018.
Este artigo sobre medicina é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre. Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír. |