Saltar ao contido

Calvinismo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Calvinismo
Imaxe
 Instancia de
 Subclase de
Características
 Relixión
Implicados
 Practicado por
Datas
 Fundación / creación
1 de xaneiro de 1519 Editar o valor en Wikidata
Historia
 Historia
Fontes e ligazóns
Freebase/m/01t7j Editar o valor en Wikidata
OpenAlexC2781335502 Editar o valor en Wikidata
Enciclopedia Galega Universal: 93084 BNE: XX525962
Wikidata C:Commons

O calvinismo (ás veces chamado tradición reformada, a fe reformada ou teoloxía reformada) é un sistema teolóxico protestante e un enfoque da vida cristiá que pon a énfase na autoridade de Deus sobre todas as cousas.[1] Esta vertente do cristianismo protestante é así nomeada en relación ao reformador relixioso francés do século XVI Jean Calvin, quen sistematizou moitas das máis coñecidas doutrinas que forman parte da teoloxía reformada.

A tradición reformada foi desenvolvida por teólogos como Martin Bucer, Heinrich Bullinger,[2] Pietro Martire Vermigli,[3] Ulrich Zwingli,[4] Teodoro de Beza e Guillaume Farel e influíu en reformadores británicos como Thomas Cranmer e John Knox. Con todo, debido á grande influencia e ao papel de Jean Calvin nos debates confesionais e eclesiásticos do século XVII, a tradición chegou a coñecerse co nome de calvinismo. Hoxe en día, o termo designa tamén as doutrinas e prácticas das igrexas reformadas.[5]

No século XXI, o conxunto das Igrexas de inspiración calvinista reúne a uns 75 millóns de persoas.[6]

A biblia de Xenebra. Unha das primeiras biblias publicada por protestantes, en francés, editada en 1669 en Ámsterdam. A edición recupera a tradución de d'Olivétan de 1535, baseada no texto hebreo e grego.

Contexto histórico

[editar | editar a fonte]

Calvino influíu notablemente no desenvolvemento das doutrinas da Reforma protestante. Aos 25 anos, en 1534, empezou a primeira edición da súa obra Institución da Relixión Cristiá, que se publicou en 1536. Esta obra, que foi revisada en diversas ocasións durante a súa vida, ademais da numerosa colección de cartas pastorais e comentarios bíblicos, constitúen a fonte da repercusión que ha ter sobre todas as denominacións do Protestantismo ao longo da súa historia.

O crecemento das igrexas reformadas ou calvinistas pertence á segunda fase da Reforma protestante. Trala excomuñón de Martiño Lutero pola Igrexa católica, Calvino refuxiouse en Xenebra. Asinara a confesión de Augsburgo en 1540, pero a súa repercusión foi máis notable na reforma suíza, a cal non era luterana, senón que se baseaba nos ensinos de Ulrico Zuinglio. O ensino e a doutrina protestantes estaban evolucionando de xeito independente a Martín Lutero, baixo a influencia de moitos escritores e reformadores, entre os que destacaba Calvino.

No século XVI, o calvinismo estendeuse polos Países Baixos e algunhas rexións limítrofes de Alemaña, por Francia, Inglaterra, Hungría, Lituania e Polonia. A emigración a norteamérica levou o calvinismo a rexión do Atlántico Medio dos Estados Unidos e a Nova Inglaterra, onde a maior parte dos colonos foron calvinistas. Incluían aos puritanos ingleses, os hugonotes franceses, os colonos holandeses da Nova Ámsterdan e aos escoceses presbiterianos dos montes Apalaches. Os colonos neerlandeses calvinistas foron os primeiros europeos que colonizaron Suráfrica. Foron coñecidos posteriormente como bóeres ou africáners.

Descrición xeral

[editar | editar a fonte]

Numerosos teólogos non necesariamente relacionados coas igrexas reformadas contribuíron a desenvolver a cosmovisión calvinista como se coñecen hoxe en día. Entre eles cóntanse o teólogo holandés de orixe flamenga Francisco Gomarus; John Knox, o fundador da igrexa presbiteriana; John Bunyan, un predicador bautista, autor do best-séller cristián The Pilgrim's Progress (O Progreso do Peregrino), e o teólogo norteamericano Jonathan Edwards, un dos principais protagonistas durante o rexurdimento espiritual denominado Primeiro Grande Avivamento nos Estados Unidos a mediados do século XVIII.

  1. ↑ Jean-Daniel Benoit, Calvin, directeur d'âmes: Contribution à l'histoire de la piété réformée, Strasbourg, Oberlin, 1947, p. 68
  2. ↑ Olivier Fatio, Le calvinisme, in Dictionnaire Historique de la Suisse, Berna, Suíza Arquivado 20 de abril de 2010 en Wayback Machine. Consultado o 12 de xaneiro de 2011.
  3. ↑ (en inglés) John Patrick Donnelly, Calvinism and Scholasticism in Vermigli's doctrine of man and grace, Tomo 18 de Studies in medieval and Reformation thought, Brill Archive, 1976, págs. 1-2, ISBN 978-90-04-04482-1 Consultado el 12 de xaneiro de 2011.
  4. ↑ Huldrych Zwingli, André Gounelle, La foi réformée, Tomo 15 de la Petite bibliothèque protestante, Éditions Olivetan, 2000, páxs. 5-6 ISBN 978-2-85304-157-7 Consultado o 12 de xaneiro de 2011.
  5. ↑ (en inglés) Benjamin B. Warfield, Calvinism: The Meaning and Uses of the Term, The Works of Benjamin B. Warfield, MI: Baker Book House, Grand Rapids, 1991, páxs. 353-366, Consultado o 16 de xaneiro de 2016.
  6. ↑ Major Branches of Religions Ranked by Number of Adherents Arquivado 15 de marzo de 2015 en Wayback Machine., en Adherents.com, Consultado o 7 de febreiro do 2016.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Bibliografía

[editar | editar a fonte]
  • PIRENNE, H: Les villes du Moyen Âge, essai d’histoire économique et sociale (As cidades do medioevo, ensaio dunha historia económica e social), Bruxelas, Lamertin, 1927.

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]