Briareo

Fontes e ligazóns
	Descrito pola fonte Pequeno Dicionario Enciclopédico de Brockhaus e Efron "Q24759927 "; The Nuttall Encyclopædia ; Dicionario Enciclopédico Brockhaus e Efron "Q24503567 "; Encyclopædia Britannica "1911 Encyclopædia Britannica/Briareus (en) " ;

Briareo
	Instancia de Hecatonquiros
	Semellante a Egeon (pt)
Obra
	Presente na obra Don Quixote da Mancha
Biografía
	Sexo home
Familia
	Nai Xea
	Pai Urano; Egeon (pt)
	Cónxuxe Cimopoleia (pt)
	Irmá/n Cotto (mitoloxía); Xigues
	Fillo/a Oeolyce (en) ; Sikanos (en) ; Aetna (en)
Fontes e ligazóns
	Descrito pola fonte Pequeno Dicionario Enciclopédico de Brockhaus e Efron "Q24759927 "; The Nuttall Encyclopædia ; Dicionario Enciclopédico Brockhaus e Efron "Q24503567 "; Encyclopædia Britannica "1911 Encyclopædia Britannica/Briareus (en) " ;
	Wikidata C:Commons

Briareo (do grego "forza") é un personaxe mitolóxico, un dos tres Hecatonquiros, xigantes de cen brazos e cincuenta cabezas. Era fillo de Urano e Xea, e irmán de Cotto e Xigues.

Urano encerrounos no Tártaro, e Cronos liberounos para que o axudaran na Titanomaquia (guerra contra aquel), pero volveunos encerrar unha vez conseguida a vitoria. Finalmente, foron liberados por Zeus.

Casou con Cimopolea, filla de Poseidón, e xuntos construíron o seu palacio no río Océano. Tiveron unha filla chamada Oiolica.

Na Ilíada cóntase que foi chamado pola nereida Tetis para liberar a Zeus das cadeas que querían poñerlle Hera, Atenea e Poseidón.

"Moitas veces, estando no palacio do meu pai [fala Aquiles coa súa nai Tetis], escoitei que te vangloriabas de haber evitado, ti soa entre os inmortais, unha afrentosa desgraza ó Saturnio [Zeus], que amorea as sombrías nubes, cando quixeron atalo outros deuses olímpicos, Juno, Neptuno e Palas Minerva [Hera, Poseidón e Atenea, respectivamente]. Ti, oh deusa, acudiches e librácheo das ataduras, chamando ó espazoso Olimpo ó centímano [nome romano dos hecatonquiros] a quen os deuses nomean Briáreo e tódolos homes Exeón, que é superior en forza ó seu mesmo pai, e sentouse entón a carón de Xúpiter [Zeus], oufano da súa gloria; teméronlle os benaventurados deuses e desistiron do seu propósito".

(Ilíada, Canto I)

Véxase tamén

Bibliografía

GRIMAL, Pierre: Diccionario de mitología griega y romana. Ed. Paidós, 1981.