Tártaro (mitoloxía)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
O Tártaro, segundo Virxilio

Segundo a mitoloxía grega, o Tártaro é unha rexión do inframundo situada moi por debaixo do inferno:

"No máis profundo da terra de amplos camiños, o sombrío Tártaro".
(Hesíodo: Teogonía 119-120)
"Urano encadeounos e botounos ó Tártaro, tebroso lugar este, situado no Hades, que dista da terra o mesmo que esta do ceo".
(Pseudo-Apolodoro: Biblioteca mitológica I, 1, 2)

Hesíodo descríbeo como rodeado de murallas con portas de bronce - que puxera Poseidón- e todo el cuberto por unha escuridade de tres capas, de modo que os Titáns permanecen nel baixo escuras tebras.

Co tempo, o Tártaro pasou a ser identificado co propio inferno, lugar de castigo para os que pecaban, polo que se opón ós Campos Elisios.

Mitoloxía[editar | editar a fonte]

Utilizouse como lugar afastado onde os deuses encerraban ós seus inimigos: Urano e Cronos ós Ciclopes, Zeus ós Titáns e ós Xigantes.

"Enváronnos [ós Titáns] ... e encadeáronnos... tanto baixo a terra canto lonxe está o ceo da tierra, tanto hai desde a terra ata o umbrío Tártaro. En efecto, se durante nove noites e nove días estivese unha bigornia de bronce baixando desde o ceo, ó décimo chegaría á terra; e igualmente ... durante nove noites e días unha bigornia de bronce estivese baixando, ó décimo día chegaría ó Tártaro".
(Hesíodo: Teogonía 717-725)

Incluso os deuses son ameazados con el cando se opoñen a Zeus. O mesmo Apolo foi condenado ó Tártaro por matar ós Ciclopes (que crearan o raio de Zeus) aínda que foi salvado porque a súa nai Leto suplicoulle a Zeus que o perdoase.

Outros[editar | editar a fonte]

Tamén se denomina Tártaro á personificación do inframundo, que se uniu a Xea e tivo varios monstros como fillos, como Tifón.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • GRIMAL, Pierre: Diccionario de mitología griega y romana. Ed. Paidós, 1981.
  • HESÍODO: Teogonía. Trabajos y días. Escudo. Certamen, Alianza Editorial, 3ª ed., 2013 [a numeración segue a utilizada neste texto]
  • Hesíodo. Teogonía. Universidad de Salamanca. Curso 2009-2010. 11638: LUZ, MOLÉCULAS Y VIDA
  • PSEUDO-APOLODORO: Biblioteca mitológica. Tradución e notas de Julia García Moreno. Alianza Editorial 3ªed. 2016 [a numeración segue a utilizada neste texto].