Saltar ao contido

Brenthis ino

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Brenthis ino
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Arthropoda
Clase: Insecta
Orde: Lepidoptera
Familia: Nymphalidae
Xénero: ''Brenthis''
Especie: ''B. ino''
Nome binomial
'Brenthis ino'
Rottemburg, 1775
Sinonimia

Papilio ino Rottemburg, 1775
Papilio dictynna [Schiffermüller, 1775]
Papilio parthenie Bergsträsser, 1780[1]

Brenthis ino é un insecto lepidóptero da familia Nymphalidae.

Descrición[editar | editar a fonte]

Brenthis ino é unha bolboreta de tamaño medio, cunha envergadura de 34 a 42 milímetros. As femias son máis grandes e xeralmente máis escuras que os machos. As antenas son claviforme. A cor básica da parte superior das ás é de cor laranxa con varias manchas de cor marrón escura. Os bordos son de cor marrón tamén, cunha raia descontinua de pequenas manchas. A parte inferior das ás é cremoso-laranxa cun bordo dentado e manchas marróns escuras nas ás anteriores, mentres que as ás posteriores mostran manchas de cor beige-marrón no fío e algunhas manchas marróns escuras e violeta anilladas como sombreado. As ás desta especie carecen de manchas prateadas. A bolboreta voa entre xuño e agosto, dependendo da localización. Pasa o inverno en forma de eiruga. As larvas aliméntanse de Filipendula ulmaria , Filipendula vulgaris, Rubus saxatilis, Rubus idaeus, especies de Aruncus e Spiraea e Sanguisorba minor.

Subespecies[editar | editar a fonte]

  • Brenthis ino ino
  • Brenthis ino achasis (Fruhstorfer, 1907)
  • Brenthis ino acrita (Fruhstorfer, 1907)
  • Brenthis ino adalberti (Fruhstorfer, 1916)
  • Brenthis ino amurensis (Staudinger, 1887)
  • Brenthis ino maxima (Staudinger, 1887)
  • Brenthis ino paidicus (Fruhstorfer, 1907)
  • Brenthis inoparvimarginalis Nakahara, 1926
  • Brenthis ino schmitzi Wagener, 1983
  • Brenthis ino siopelus (Fruhstorfer, 1907)
  • Brenthis ino tigroides (Fruhstorfer, 1907)
  • Brenthis ino trachalus (Fruhstorfer, 1916)

Distribución[editar | editar a fonte]

Está presente en España, Francia, Italia, en Europa central e do norte, en Siberia, na Asia tépeda, no norte de China e en Xapón.[2]

Hábitat[editar | editar a fonte]

Esta especie prefire os prados húmidos e turbeiras nunha elevación de 0 a 1500 metros sobre o nivel do mar.

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. funet
  2. "Fauna europaea". Arquivado dende o orixinal o 16 de marzo de 2014. Consultado o 14 de setembro de 2023. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]