Bernardino Graña Refojos

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Bernardino Graña Refojos
Nacemento1910
 Cangas
Falecemento13 de marzo de 1989
 Cangas
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónmestre, xornalista e escritor
FillosBernardino Graña
editar datos en Wikidata ]

Bernardino Graña Refojos, nado en Cangas en 1910 en finado no mesmo concello o 13 de marzo de 1989,[1] foi un mestre e escritor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Orfo, aos 11 anos entrou no Convento de San Francisco de Herbón, e despois pasou ao Seminario de Santiago de Compostela. Correspondente de El Pueblo Gallego en Cangas, colaborou en Vida Gallega. Foi directivo da Alianza Marinera y Progreso del Mar. En 1934 converteuse en mestre da fundación benéfico-docente Martínez Vazquez de Ribadavia.[2] Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 abríronlle expediente de depuración e foi sancionado. Foi mestre no Colexio Akademos de Ribadavia e na Academia Morrazo de Cangas. Impartiu clase na escola Eirado do Sinal, Foi rehabilitado e incorporouse ao maxisterio nacional en 1977 como mestre do Colexio de San Roque. En 1950 presentou a novela Por los caminos de la carne ao Premio Nadal. Escribiu outra novela titulada La Isla.

Vida persoal[editar | editar a fonte]

Casou con Amparo Villar Martínez e foi pai de Bernardino e María del Carmen Graña Villar.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Necrolóxica en La Voz de Galicia, 14-3-1989, p. 71.
  2. El Pueblo Gallego, 14-3-1934, p. 12.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Graña Graña, Tonino [compilador] (2017). Bernardino Graña Refojos. Crónicas de Cangas (1930-1933) e mestre en Ribadavia e Cangas. Cangas: Asociación Cultural A Cepa. 
  • Mera, H. (2005). Conversas con Bernardino Graña. Xerais. 

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]