Bacteria verde do xofre

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Bacterias verdes do xofre
Bacterias verdes do xofre do xénero Chlorobium nunha columna de  Winogradsky.
Bacterias verdes do xofre do xénero Chlorobium nunha columna de Winogradsky.
Clasificación científica
Dominio: Bacteria
Filo: Chlorobi
Clases

Clase Chlorobia Cavalier-Smith 2002
  Orde Chlorobiales Gibbons and Murray 1978
    Familia Chlorobiaceae Copeland 1956
      Ancalochloris Gorlenko and Lebedeva 1971
      Chlorobaculum Imhoff 2003
      Chlorobium Nadson 1906 emend. Imhoff 2003
      Chloroherpeton Gibson et al. 1985
      Clathrochloris Witt et al. 1989
      Pelodictyon Lauterborn 1913
      Prosthecochloris Gorlenko 1970 emend. Imhoff 2003
Clase Ignavibacteria Iino et al. 2010
  Orde Ignavibacteriales Iino et al. 2010
    Familia Ignavibacteriaceae Iino et al. 2010
      Ignavibacterium Iino et al. 2010

As bacterias verdes do xofre ou Chlorobi (clorobios) constitúen un pequeno grupo de bacterias que realizan a fotosíntese anoxixénica (que non desprende O2), que se consideran un filo.[1]

Características[editar | editar a fonte]

Son fotolitoautótrofas obrigadas que usan sulfuro de hidróxeno (H2S) ou xofre (S) como doantes de electróns (por comparación, as plantas durante a fotosíntese usan auga como doante de electróns e producen osíxeno). As estruturas onde se almacenan os pigmentos fotosintéticos están unidas á membrana e coñécense como clorosomas ou vesículas clorobiais. Estes clorosomas conteñen bacterioclorofila "c", "d" e "e".

Estas bacterias encóntranse nas zonas ricas en xofre e anaerobias dos lagos. Algunhas destas bacterias conteñen vesículas que lles permiten por flotación vivir á profundidade máis axeitada para conseguiren unha cantidade óptima de luz e H2S, xa que estas bacterias son xeralmente inmóbiles (coñécese unha especie que ten un flaxelo). Outras especies non teñen vesículas e viven na lama rica en xofre do fondo dos lagos e lagoas. Estas bacterias son moi diversas morfoloxicamente e poden presentarse como bacilos, cocos e vibrios. Algunhas crecen soas, outras en cadeas e poden ser de cor verde ou castaña chocolate.

Atopouse unha especie de bacteria verde do xofre vivindo nunha fumarola submarina da costa mexicana do Pacífico a unha profundidade de 2.500 metros. A esta profundidade, as bacterias, denominadas GSB1, viven do feble resplandor do respiradeiro termal, xa que ningunha luz do sol pode penetrar a tal profundidade.[2]

As bacterias verdes do xofre clasifícanse na familia Chlorobiaceae que, ao non estar estreitamente emparentada con ningunha outra, se inclúe no seu propio filo, Chlorobi. O grupo máis próximo é Bacteroidetes.

Filoxenia[editar | editar a fonte]

Véxase tamén: Taxonomía bacteriana.

O cladograma mostra a taxonomía actualmente aceptada do grupo baseada na LPSN (List of Prokaryotic names with Standing in Nomenclature) [3] [4] e a filoxenia está baseada nas secuencias do ARNr de 16 S so LTP 106 do Proxecto The All-Species Living Tree. [5]



Ignavibacterium album Iino et al. 2010


  Chlorobiaceae

?Ancalochloris perfilieviiGorlenko e Lebedeva 1971



?Clathrochloris sulfuricaWitt et al. 1989



?Pelodictyon phaeum Gorlenko 1972



Chloroherpeton thalassium Gibson et al. 1985



  Prosthecochloris

?P. aphaeoasteroides



?P. indicaAnil 2005



P. aestuarii Gorlenko 1970 emend. Imhoff 2003



P. vibrioformis (Pelsh 1936) Imhoff 2003





Chlorobium chlorovibrioides(Gorlenko et al. 1974) Imhoff 2003



  Chlorobaculum

?C. limnaeum Imhoff 2003



?C. macestaeKeppen et al. 2008



?C. parvum Imhoff 2003



C. tepidum (Wahlund et al. 1996) Imhoff 2003



C. thiosulfatiphilum Imhoff 2003



  Chlorobium

?C. bathyomarinumBeatty et al. 2005



?C. chlorochromatiiVogl et al. 2006 (epibionte do consorcio fototrófico Chlorochromatium aggregatum)



?C. gokarnaAnil 2005



?C. ferrooxidans Heising et al. 1998 emend. Imhoff 2003



C. luteolum (Schmidle 1901) emend. Imhoff 2003




C. phaeovibrioides Pfennig 1968 emend. Imhoff 2003




C. limicola Nadson 1906 emend. Imhoff 2003




C. clathratiforme (Szafer 1911) emend. Imhoff 2003



C. phaeobacteroides Pfennig 1968 emend. Imhoff 2003











Notas:
♪ Procariotas dos que non hai cultivos puro (axénicos) illados ou dispoñibles.
♥ Cepas non atopadas no NCBI (National Center for Biotechnology Information) nin na LPSN.
♠ Cepas atopadas no NCBI pero non na LPSN.

Sinaturas moleculares para os Chlorobi[editar | editar a fonte]

As análises xenómicas comparatrivas levaron á identificación de dous indeis sinatura conservados, que se encontran unicamente en membros do filo Chlorobi, polo que son marcadores moleculares que caracterizan ese filo. O primeiro indel é unha inserción de 28 aminoácidos na ADN polimerase III e o segundo é unha inserción de 12 a 14 aminoácidos na alanil-ARNt sintetase. Ademais destes indeis sinatura conservados, hai unhas 51 proteínas que se encontran unicamente en membros do filo Chlorobi. Outras 65 proteínas foron identificadas como únicas do filo, pero perdéronse en varias especies de Chlorobi e non teñen un patrón de distribución claro no filo. Isto significa que puido ter ocorrido unha perda significativa de xenes, ou ben a presenza desas proteínas pode ser o resultado dunha transferencia horizontal de xenes. Destas 65 proteínas, 8 encóntranse só en Chlorobium luteolum e Chlorobium phaeovibrioides. Estas dúas especies forman un clado fortemente apoiado polas árbores filoxenéticas e unha relación próxima entre estas especies está tamén apoiada polo feito de compartiren estas 8 proteínas únicas.[6]

Relación de Chlorobi con Bacteroidetes e Fibrobacteres[editar | editar a fonte]

As especies de Bacteroidetes e Chlorobi separáronse moi xuntas das outras bacterias nas árbores filoxenéticas, o que indica unha relación estreita entre elas. Usando unha análise xenómica comparativa, identificáronse 3 proteínas que só as comparten virtualmente todos os membros dos filos Bacteroidetes e Chlorobi.[6] A compartición destas 3 proteínas é significativa porque á parte delas, ningunha outra proteína de Bacteroidetes ou Chlorobi é compartida por ningún outro grupo bacteriano. Identificáronse varios indeis sinatura conservados, que son compartidos unicamente por membros de Bacteroidetes e Chlorobi. A presenza destas sinaturas moleculares apoia a estreita relación entre Bacteroidetes e Chlorobi.[6][7] Ademais, o filo Fibrobacteres está especificamente relacionado con estes dous filos. Un clado constituído por estes tres filos está fortemente apoiado polas análises filolxenéticas baseadas en varias proteínas.[7] Estes filos tamén se ramifican na mesma posición baseándose nos indeis sinatura conservados de varias proteínas importantes.[8] Finalmente, e aínda máis importante, identificáronse dous indeis sinatura conservados (na proteína RpoC e na serina hidroximetiltransferase) e unha proteína sinatura (PG00081), que só comparten todas as especies destes tres filos. Todos estes resultados proporcionan unha concluínte evidencia de que as especies destes filos comparten un antepasado común exclusivo, e propúxose que deberían considerarse dentro dun superfilo propio, chamado superfilo “FCB”.[6][7]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. D.A. Bryant & N.-U. Frigaard (2006). "Prokaryotic photosynthesis and phototrophy illuminated". Trends Microbiol. 14 (11): 488. doi:10.1016/j.tim.2006.09.001. 
  2. Beatty JT, Overmann J, Lince MT, Manske AK, Lang AS, Blankenship RE, Van Dover CL, Martinson TA, Plumley FG. (2005). "An obligately photosynthetic bacterial anaerobe from a deep-sea hydrothermal vent". Proc. Natl Acad. Sci. USA 102 (26): 9306–10. doi:10.1073/pnas.0503674102. PMID 15967984. 
  3. See the List of Prokaryotic names with Standing in Nomenclature. Data extracted from J.P. Euzéby. "Chlorobi". Consultado o 2011-11-17. 
  4. See the NCBI webpage on Chlorobi Data extracted from Sayers; et al. "NCBI Taxonomy Browser". National Center for Biotechnology Information. Consultado o 2011-06-05. 
  5. See the All-Species Living Tree Project [1]. Data extracted from the "16S rRNA-based LTP release 106 (full tree)" (PDF). Silva Comprehensive Ribosomal RNA Database. Consultado o 2011-11-17. 
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Gupta, R. S. and Lorenzini, E. (2007). Phylogeny and molecular signatures (conserved proteins and indels) that are specific for the Bacteroidetes and Chlorobi species. BMC Evolutionary Biology. 7:71. doi:10.1186/1471-2148-7-71.
  7. 7,0 7,1 7,2 Gupta, R. S. (2004). The phylogeny and signature sequences characteristics of Fibrobacteres, Chlorobi, and Bacteroidetes. Critical Reviews in Microbiology. 30:123-140. doi: 10.1080/10408410490435133.
  8. Griffiths E, Gupta RS. (2001) The use of signature sequences in different proteins to determine the relative branching order of bacterial divisions: evidence that Fibrobacter diverged at a similar time to Chlamydia and the Cytophaga- Flavobacterium-Bacteroides division. Microbiology,147:2611-22.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]