Afinidade (dereito)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

En dereito, a afinidade é un tipo de parentesco (denominado parentesco político) que se produce por un vínculo legal a través do matrimonio entre aquelas persoas que, sen ter lazo de consanguinidade entre elas, si o teñen en troques con algún dos esposos. Por exemplo, os pais do esposo adquiren, con respecto ós pais da esposa, afinidade en razón do casamento.

Se o parentesco natural se estende até o cuarto grao de consanguinidade, sucede análoga e coincidentemente o parentesco por afinidade. Porén, isto ocorre sen poder determinarse "graos", debido que a "afinidade non procrea afinidade".[1]

Os parentes que, pola contra, manteñen vínculos de sangue denomínaselles parentes consanguíneos, e obedecen ó dereito natural, como o que existe entre pais e fillos.

Hai que ter en conta que tamén é empregado o termo para unións ou parellas de feito, sen unión xurídica, na que poidan ter descendentes; así como en adopcións.

Importancia xurídica[editar | editar a fonte]

O vínculo de afinidade entre dúas ou máis persoas ten importancia en dereito de familia e sucesións, para definir o alcance dos dereitos e deberes entre esas dúas persoas respecto dun feito xurídico.[2] Por exemplo, de tutela en caso de orfandade, como designar ós herdeiros legais.

Este concepto tamén é relevante dentro do dereito canónico para determinar a lexitimidade do matrimonio.[3]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Dr. D. Salvador del Viso. Juan Mariana y Sanz, ed. "Lecciones elementales de derecho civil, Volumen 1" (Tomo I). 
  2. "Derechos de herencia en la familia por afinidad". 
  3. The Catholic Encyclopedia, Volume I. "Afinidad (derecho). Versión en línea". Robert Appleton Co. Arquivado dende o orixinal o 18 de abril de 2010. Consultado o 03 de maio de 2018.