Ángel Campos Pámpano

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Ángel Campos Pámpano
Nacemento10 de maio de 1957
Lugar de nacementoSan Vicente de Alcántara
Falecemento25 de novembro de 2008
Lugar de falecementoBadaxoz
Causacancro de páncreas
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade de Salamanca
Ocupacióntradutor e poeta
editar datos en Wikidata ]

Ángel Campos Pámpano, nado en San Vicente de Alcántara (provincia de Badaxoz) o 10 de maio de 1957 e finado en Badaxoz o 25 de novembro de 2008, foi un poeta e tradutor estremeño, gran defensor da cultura e a literatura de Portugal.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou Filoloxía Hispánica na Universidade de Salamanca, foi profesor de ensino medio durante 20 anos en institutos de Estremadura e durante 6 anos no Instituto Español Giner dos Ríos en Lisboa, de onde regresou no ano 2008 para reincorporarse ao seu traballo en Estremadura. Impulsou as relacións culturais e poéticas entre as institucións e individuos da rexión fronteiriza de Estremadura e Portugal. Morreu o 25 de novembro de 2008 en Badaxoz tras sufrir unha operación de cancro de páncreas; tiña 51 anos. Acababa de saír na editorial Calambur a súa poesía completa: La vida de otro modo, ilustrada por Javier Fernández de Molina e prologada polo profesor Miguel Ángel Lama.

Obra[editar | editar a fonte]

Ademais das súas traducións e tarefas de axitación cultural o máis importante da súa creación poética é La ciudad blanca (1988), libro pioneiro, de poesía meditativa, impresionista e de forte impacto do coñecemento e gozo de Portugal, da súa lingua, da súa cultura e da súa literatura, especialmente a poesía, mais non só. Seguiron Siquiera este refugio (1993), La voz en espiral (1998) e La semilla en la nieve (2004), libro polo que recibiu o premio Estremadura á Creación.

Traduciu ao castelán obras de autores da literatura portuguesa do século XX, coma Fernando Pessoa, Carlos de Oliveira, António Ramos Rosa, Eugénio de Andrade e Sophia de Mello Breyner, entre outros. A súa antoloxía de Pessoa Un corazón de nadie, publicada en Galaxia Guttenberg/Círculo de Lectores, proxectouno aos círculos intelectuais nacionais e internacionais.

Fundou (xunto a Diego Doncel e Álvaro Valverde) e dirixiu a revista Espacio/Espaço escrito, así como Hablar/Falar de Poesía, que pretenderon servir coma vencello de unión entre as culturas e literaturas española (e estremeña) e portuguesa.

Ángel Campos presidiu a Asociación de Escritores Estremeños. En 1992, fundou a aula de Poesía Enrique Díez-Canedo de Badaxoz de devandita asociación, aula pola que pasaron máis de cento quince autores por institucións culturais e institutos de ensino de toda a rexión.

Premios[editar | editar a fonte]

  • Premio de tradución Giovanni Pontiero pola súa tradución de Sophia de Mello Breyner Andresen.
  • Premio Estremadura á Creación 2005 polo seu libro La semilla en la nieve.
  • Premio Eduardo Lourenço de Garda (Portugal) (íao recibir o 27 de novembro de 2008, pero morreu o 25 de novembro, dous días antes).

Publicacións[editar | editar a fonte]

Poesía[editar | editar a fonte]

  • Materia del olvido (1986)
  • La ciudad blanca (1988).
  • Caligrafías (1989; co pintor Javier Fernández de Molina)
  • Siquiera este refugio (1993)
  • Como el color azul de las vocales (1993)
  • De Ángela (1994)
  • La voz en espiral (1998)
  • El cielo casi (1999)
  • El cielo sobre Berlín (1999; co pintor Luis Costillo)
  • Jola (2004; bilingüe, con fotografías de Antonio Covarsí)
  • La semilla en la nieve (2004)
  • La vida de otro modo (2008; obra completa)
  • Cercano a lo que importa. Antología poética (2012)

Tradución[editar | editar a fonte]

  • Fernando Pessoa, Odas/Odes de Ricardo Reis (1980)
  • António Ramos Rosa, Ciclo del caballo (1985)
  • Mário Neves, La Matanza de Badajoz (1986)
  • Carlos de Oliveira, Micropaisaje (1987)
  • Fernando Pessoa, El marinero; En la floresta del enajenamiento (1988)
  • Eugénio de Andrade, El otro nombre de la tierra (1989)
  • António Ramos Rosa, Tres lecciones materiales (1990)
  • Adolfo A. Ruy de Moura Belo, País posible (1991)
  • Al Berto, Una existencia de papel (1992)
  • José Saramago, El año de 1993 (1996)
  • Mário de Sá-Carneiro, La confesión de Lucio (1996)
  • Fernando Pessoa, Odas de Ricardo Reis (1998)
  • Fernando Pessoa, Poesías completas de Alberto Caeiro (1997)
  • Fernando Pessoa, Odas de Ricardo Reis (1999)
  • Eugénio de Andrade, La sal de la lengua (1999)
  • Fernando Pessoa, Un corazón de nadie. Antología poética (1913-1935) (2001 e 2004)
  • Eugénio de Andrade, Todo el oro del día (2004)
  • Eugénio de Andrade, Materia solar y otros libros: obra selecta (1980-2002) (2004)
  • Sophia de Mello Breyner Andresen, Nocturno mediodía: antología poética (1944-2001) (2004)

Antoloxías[editar | editar a fonte]

  • Con Álvaro Valverde Abierto al aire. Antología de poetas extremeños (1971-1984) (1985)
  • Los nombres del mar. Poesía portuguesa 1974-1984 (1985)

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • La semilla en la nieve - A semente na neve (2018), tradución para o portugués por Luís Leal, Xunta de Extremadura, ISBN: 978-84-9852-563-2
  • En el vuelo de la memoria, Antología para Ángel Campos Pámpano (2018), coordinada por Suso Díaz, Editora Regional de Extremadura ISBN: 978-84-9852-559-5

Notas[editar | editar a fonte]