Wi-Fi

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Wi-Fi (que non significa Wireless Fidelity), tamén Wireless ("sen fíos") é o termo usado en xeral para a transmision de dados, sen fíos e por ondas de radio en frecuencias non reservadas para outros fins específicos.

É precisamente polo feito de seren frecuencias abertas, que non necesitan de licenza ou autorización do regulador das comunicacións para operar, ao contrario das demais áreas de negocio, o que as torna tan atractivas.

Un ordenador portátil conectado mediante ondas de radio a un punto de acceso sen fíos (á dereita) mediante unha placa PCMCIA (que se ve saindo pola esquerda do portátil).

Wi-Fi, uso moderno[editar | editar a fonte]

No uso moderno, wireless referese a comunicación sen cabos ou fíos e usa principalmente frecuencia de radio e ondas infravermellas. Por exemplo, Internet sen fío ou Wlan.

O funcionamento do 'Wi-Fi' é simple. Para ter acceso á Internet a través dunha rede Wi-Fi (tamén coñecida como Wlan) débese estar no radio de acción dun ponto de aceso (normalmente coñecido por hotspot) ou lugar público onde opere unha rede sen fíos e usar un dispositivo móbil, como un computador portátil, un Tablet PC ou un asistente persoal dixital con capacidades de comunicación Wireless.

Un Hotspot 'Wi-Fi' é criado para establecer un ponto de acceso para unha conexión de Internet. O ponto de acceso transmite un sinal sen fío nunha pequena área – preto de 100 metros. Cando un aparello permite 'Wi-Fi', como un Pocket PC, atopar un hotspot, o Device pode conectar na rede sen fío. Moitos hotspots están localizados en lugares que son accesibles ao público, como aeroportos, cafés, hoteis e librarías. Moitas casas e escritorios tamén teñen redes 'Wi-Fi'. Mentres que en algúns hotspots son gratuítos, a maioría das redes públicas son suportadas por unha Internet Service Provider (ISPs) que cobran unha taxa aos usuarios pola conexión a Internet.

Para os portáteis máis recentes, Intel,o maior fabricante mundial de microprocesadores, provee o chip Centrino, que trai incorporada a xestión wireless. Para os que non veñan equipados con este procesador, a solución é porlle unha placa ou tarxeta especialmente apropiada.

As altas-frecuencias de transmisión precisan xeralmente de aprobación dos gobernos. Con iso, medrou a industria comercial da radio e millares doutros tipos de radiodifusión. As ondas (frecuencias) de radio están sendo agora crecentemente usadas regularmente por usuarios de computador, coñecidas por streaming.

Algúns desenvolvedores de software e hardware están criando computadores menores que forman unha Internet sen fío ad-hoc, con protocolos como Wifi. A IEEE 802.11 estandarizou o uso wireless de conexións locais.

Router sen fíos de D-Link

Os Routers optimizados para Internet sen fío requeren o cálculo en tempo-real da mellor dirección do tráfego das ondas.

Os fornos de microondas usan unha radiación electromagnética de frecuencia 2.45 GHz de alcance. Os teléfonos móbiles, Internet sen fío, e outras ferramentas semellantes están a 2.4 GHz de alcance. Isto é porque a proximidade das ondas poden romper a comunicación sen fío, ou wireless.

Riscos para a saúde[editar | editar a fonte]

En 2007 o goberno alemán lanzou aos seus cidadáns unha advertencia dos problemas de saúde que poderían vir asociados ao uso desta tecnoloxía, entroutras inalámbricas. O ministro de medio ambiente dese país desconsellaba o seu uso e suxería que os cidadáns usasen conexións cableadas convencionais no seu lugar.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]