Tomahawk (machada)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Tomahawk de comezos do século XIX.
Diferentes estilos de tomahawk.

Un tomahawk (tamén chamado hawk) é un tipo de machada orixinaria de Norte América, tradicionalmente de mango estreito e recto. O nome provén da lingua inglesa no século XVII como unha adaptación da palabra dos Powhatan (Algonquinos de Virxinia).

Tomahawks eran ferramentas de uso xeral empregadas por amerindios e colonos europeos, e eran usadas a miúdo como arma para a loita de man a man e como arma arroxadiza. As cabezas de metal dos tomahawk baseáronse nas machadas da Royal Navy e foron produto de troco cos nativos americanos para obter comida e outras provisións.

O mango dun tomahawk mide usualmente uns 60 centímetros, tradicionalmente feito de madeira de carballo. A cabeza pesaba entre 250 gramos e un quilo, cun borde cortante duns 10 centímetros. A cabeza podía ser como un pequeno martelo, ter un garfo pola parte posterior ou estar redondeada, e usualmente non tiña punta na parte superior. A cabeza dos tomahawks era xeralmente feitas de pedra puída ou óso. Algúns exemplares ornamentados con gravados eran usados en rituais, e adoitaban ter un orificio na cabeza, que se prolongaba a través do mango, para fumar tabaco a través do tomahawk. Hai tamén exemplares con cabeza metálica destas inusuais pipas. As pipas-tomahawk eran poderosos símbolos nos encontros entre europeos e americanos: un estremo era a pipa da paz. O outro, a machada da guerra.

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]