Reflexión (física)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Diagrama simple ilustrando o fenómeno da reflexión.

En física o fenómeno da reflexión consiste na mudanza da dirección de propagación da enerxía . Consiste no retorno da enerxía incidente en dirección á rexión de onde ela é oriunda, despois de entrar en contacto cunha superficie reflectora.

A enerxía pode tanto estar manifestada na forma de ondas como transmitida a través de partículas. Por iso, a reflexión é un fenómeno que pode se dar por un caráter electromagnético, óptico ou sonoro.

A reflexión difire da refración porque nesta segunda, hai desvío da enerxía para medio diverso do medio de onde se orixinou.

Leis da reflexión[editar | editar a fonte]

A reflexión pode explicarse totalmente con base en apenas dúas leis, de cuño xeral.

Para enuncialas, é preciso antes definir algúns conceptos.

  • A normal é a semi-recta que se orixina a partir da superficie reflectora, situándose perpendicularmente a esta
  • Ángulo de incidencia é o ángulo que a dirección de movemento da enerxía fai coa normal
  • Ángulo de reflexión é o ángulo que a dirección que a enerxía que é reflectida fai coa normal


Así, as dúas leis da reflexión poden ser expresas da seguinte maneira:


  1. A dirección da enerxía incidente, a normal e a dirección da enerxía emerxente pertencen a un único plano.
  2. O ángulo de incidencia ten valor igual ao valor do. ángulo de reflexión.

Explicación teórica[editar | editar a fonte]

Sendo un fenómeno que atopa exemplos en física ondulatoria como na física de corpos materiais, é natural desconfiarse que ten unha explicación común aos dous tipos de comportamento.

Historicamente, o primeiro a formular unha explicazao para a reflexión (especificamente, a da luz) foi Heron de Alexandria. Utilizándose do principio aristotélico que di que a natureza nada fai de modo máis difícil, argumentou que a luz percorre o menor camiño entre dous puntos calquera. Ora, se a luz obrígase a se desviar durante o percurso, aínda así percorre o menor camiño entre a fonte e o branco. A ese principio de ótica xeométrica damos o nome de principio de Heron.

Moito máis tarde Fermat enunciou principio semellante. Porén asinalaba que o tempo era mínimo e non a distancia percorrida. Ese principio coñécese como principio de Fermat.

Ainda máis tarde, Maupertuis formulou pola primeira vez o principio da menor acción, onde entón xorde a noción de acción. Entretanto, dentro do punto de vista do cálculo das variacións, mellor sería chamar ese principio de principio da acción estacionaria, xa que na verdade a condición é de se achar un extremante para a funcional acción.

Máis tarde, sir Hamilton enunciou a forma moderna do principio variacional.

Utilización[editar | editar a fonte]

A reflexión luminosa é a base da construción e utilización dos espellos.

Os espellos, tanto planos canto os esféricos, ten larguísima utlización, e son a base dos telescopios reflectores, que sufren de menos restricións que os telescopios refratores.