Neoimpresionismo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Tarde de domingo na illa da Grande Jatte, de Georges Pierre Seurat. Exponse no Art Institute of Chicago.

Neoimpresionismo foi un termo creado polo crítico de arte francés Félix Fénéon no ano 1887 [1] para caracteriza-lo movemento que se estaba a dar na arte de finais do século Século XIX liderado por Georges Seurat e Paul Signac, que primeiro exibieron as súas obras en 1884 na mostra da Société des Artistes Indépendants en París. O término de Fénéon sinalaba que as raíces destes desenvolvementos situábanse nas artes visuais do Impresionismo, mais ofrecíase, á súa vez, unha nova lectura da cor e a liña na práctica de Seurat e Signac, e o trasfondo teórico dos escritos de Chevreul e Charles Blanc.

Algunhas obras neoimpresionistas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Referencia Bibliográfica[editar | editar a fonte]

  1. Félix Fénéon: Les Impressionistes en 1886, Revue indépendante