Max Nettlau

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
M. Nettlau en 1928

Max Heinrich Hermann Reinhardt Nettlau (Viena 1865 - Amsterdam 1944) foi un historiador do anarquismo alemán e internacional. Era partidario do anarquismo sen adxectivos.

Breve biografía[editar | editar a fonte]

Aínda que nacido en Viena, Austria, mantivo a nacionalidade prusiana. Estudou Língua e literatura céltica en Viena, mais moi logo se interesou polo movemento anarquista internacional. En 1885 viaxou a Londres para aprender lingua e literatura galesa e foi alí onde estivo afiliado á Liga Socialista de William Morris até 1895. Viaxou logo por Francia e Suíza, máis despois da Primeira Guerra Mundial perdeu case toda a súa fortuna, pasando a vivir de maneira precaria. De 1928 ao 1936, mercé á súa amizade con Federico Urales e Teresa Mañé, colaborou con La Revista Blanca, onde se traduciron as súas biografías de Mikhail Bakunin, Elisée Reclus e máis Errico Malatesta. En 1935 vendeu a súa colección de documentos á Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG: Instituto Internacional de Historia Social).

Obras[editar | editar a fonte]

  • Michael Bakunin. Eine Biographie, 3 vols, Londres, 1896-1900.
  • Bibliographie de l'anarchie (1897).
  • Miguel Bakunin, la Internacional y la Alianza en España (1868-73) (1925).
  • Geschichte der Anarchie (Historia da anarquía). 7 vols., só 4 publicados entre 1925 e 1984.
  • Der Anarchismus von Proudhon zu Kropotkin; Seine historische Entwicklung bis zum 1880, Berlín, 1927 (O anarquismo de Proudhon a Kropotkin: o seu desenvolvemento histórico até 1880).
  • Élisée Reclus - Anarchist und Gelehrter, Berlín, 1928 (Élisée Reclus: anarquista e profesor).
  • Anarchisten und Sozialrevolutionäre der Jahre 1880-1886, Berlín, 1931 (Anarquistas e social-revolucionarios dos anos 1880-1886).
  • Esbozo de historia de las utopías, Buenos Aires, 1934.
  • La anarquía a través de los tiempos (1935).
  • La première internationale en Espagne (1868-88) (1969).

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]