Maio do 68

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Maio do 68 foi un movemento estudantil que tivo lugar en Francia entre maio e xuño de 1968

Desenvolvemento[editar | editar a fonte]

Durante o mes de maio de 1968, Francia foi oescenario dun importante movemento estudantil e social, que forzou ao xeneral De Gaulle a disolver a Asemblea nacional e a organizar novas eleccións. Este movemento formou parte dun conxunto de acontecementos nos medios estudantís dun gran número de países, como a República Federal de Alemaña (movemento SDS - Sozialistischer Deutscher Studentenbund), os Estados Unidos (accións contra a guerra de Vietnam), Checoslovaquia (Primavera de Praga) ou México.

Este movemento comeza nos dous lados da cortina de aceiro. A partir de 1967, varios campus nos Estados Unidos ou Polonia, por exemplo, levántanse contra a política educativa. En Francia, estes acontecementos toman con todo unha amplitude particular xa que se acompañan de potentes manifestacións de estudantes, logo dunha folga xeral que paraliza completamente o país (os camións militares deberán asegurar o transporte de fortuna).

Tamén foi acompañado dunha onda de reunións informais dentro dos organismos, empresas, administracións, os colexios e as universidades, teatros, casas de mozas, das casas da cultura. En todo o país, as portas ábrense a calquera cidadán, a palabra libérase e pasa a ser por algunhas semanas a razón de ser dos franceses.

Entusiasmados, abatidos, dubitativos ou meditativos, cada un, segundo a súa sensibilidade participa ou observa. Diálogos intensos establécense nas rúas, entre descoñecidos, e a través das xeracións. Os slogans do 68 eran poéticos, subversivos, apocalípticos, revolucionarios:

  • Sede realistas, pedide o imposible
  • A imaxinación ao poder
  • Prohibido prohibir
  • Baixo os lastros, a praia
  • A propiedade é un crime (de Estado), entre outros.

Repercusións[editar | editar a fonte]

Durante a campaña electoral das eleccións presidenciais de Francia do 2007, o candidato da dereita Nicolas Sarkozy criticou a herdanza de maio do 68, mentres que a candidata de esquerdas Ségolène Royal defendeuna.

Che Guevara no Maio do 68[editar | editar a fonte]

A partir da segunda metade dos anos sesenta, a figura do Che exerceu unha verdadeira fascinación sobre as novas xeracións, entrando no seu imaxinario en forma de posters, camisolas, parches, insignias, bandeiras ou estandartes. Máis aló da menor banalización consubstancial ao consumo, o mito non debilitou.