Lo más sublime

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Lo más sublime
Título orixinal
[[Ficheiro:|200px| ]]
Fotograma de película
Ficha técnica
Director Josep Enric Ponsa
Produtor Llorenç Arché Codina
Guión Josep Enric Ponsa
Baseado en {{{baseado}}}
Intérpretes Antonio B. de Vila
Mercedes Doménech
Rosita Ponsa
Lina Vivarelli
Antonio Granell
Música
Fotografía Antonio Burgos
Montaxe Ramón Moore Puigdollers
José Navarro
Estudio {{{estudio}}}
Distribuidor
Ano 1927
Duración 60 min, 1614 metros
País Cataluña Cataluña
Xénero {{{xénero}}}
Orzamento
Recadación {{{recadación}}}
Filme anterior
Filme seguinte
Ficha en IMDb

Lo más sublime ou Respetad a los señores maestros[1] (O máis sublime ou Respectar os profesores) é un filme mudo catalán inédito producido en 1927 en Barcelona[2] pola Producciones E.L.A.[3] Drama dirixido por Josep Enric Ponsa, foi liderado por un grupo de afeccionados emprendedores que rodou a película por 4 meses na fin de semana en diferentes lugares da Costa Brava,[4][5][6] principalmente en Blanes. A película incorpora as preocupacións sociais do tempo incorporando unha visión anarquista de necesidade educativa que o país sufriu.[1]

Argumento[editar | editar a fonte]

En San Cebrian, unha cidade costeira, Rose esperou a volta do seu marido pescador, coa súa filla Nuri e o seu afillado Sardinilla, cando foi atopado morto despois de tempestades. Amigos da familia, Antonio e Rosita, acompañado por Juan, decide buscar o tesouro coa axuda dun mapa que mantivo Rosita. Os seus inimigos, Tomas e Andres, intentou levalo por erro. Andrés, alén Rosita cobiza, Antonio amado, é unha vítima da cobiza Tomás, e, ferido, Antonio e Sardinilla volveu para a base.[7]

Personaxes[editar | editar a fonte]

Personaxe Actor Pseudónimo de
Antonio[8] Antonio B. De Vila Antonio Burgos
Rosa Mercedes Doménech
Ana Maria Rosita Ponsá
Clara Lina Vivarelli
Andrés, el traïdor Antonio Granell
Carlos, el Sardinilla Valeriano Cortés
Juan Jaime Reixach Jaume Ponsá Doménech
Gaspar Julio Paya
Ibo, capitán da escuna Eduard de C. Tarragó Josep Maria Casals Tarragó
Lucas Enrique Filló
Niña Nuri Nuria Burgos

Sobre a película[editar | editar a fonte]

A película foi feito por Producciones E.L.A., unha nova creación da empresa e único filme.[3] Llorenç Arché Codina foi un dos promotores como produtor, xunto con Josep Enric Ponsá como director, Antonio Burgos como decorador[9] e Josep Maria Casals Tarragó como productor executivo e actor.[5]

Sa Palomera, o fondo, eo primeiro plano a danza da muller na escultura "Al Sardanista"

Foi filmado nos anos vinte, cando a paisaxe do Costa Brava comezou a ser de interese para os cineastas. Xunto con Lo más sublime, tamén foron filmados á vez:Lillian (1921),Entre Marinos (1920), O místico (1926), Baixant de la font del gat (1927), etc.[6]Os exteriores foron filmados en Blanes e da costa entre Blanes, Lloret de Mar e Tossa de Mar. No inicio do filme dá unha visión xeral de San Cebrian tirada da rocha Sa Palomera, en Blanes, considerado o inicio da Costa Brava.[10]

O 20 de setembro 1927,[8] o crítico aconsellou o corte e elimine intertítulos así como eliminar algunhas escenas da película antes de presenta-lo ao público.[3] Con estas modificacións et planeou un gran éxito en España e as posibilidades de éxito no exterior.[11]

En 1992, unha copia da película almacenado no formato orixinal de nitrocelulose os fillos do director, Albert eu Josep Mª Casals Martorell, foi recuperado[12] pola Filmoteca de Catalunya que mudouse a película a un formato que garantiu a súa seguridade. 31 de xaneiro de 1994 Lo más sublime foi revivido[13][5] no Cine Alcazar, acompañado ao piano por Juan Pineda, coincidindo coa apertura da exposición en Barcelona de material publicitario entre 1925 e 1936 do Distribuidor Catalán Mundial Film.[14]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Porter i Moix, Miquel (1990). 1895-1990 Historia del cinema a Catalunya. Barcelona: Generalitat de Catalunya. p. 175. http://www.amazon.es/Història-Catalunya-1895-1990-Generalitat-catalunya/dp/8439321236. Consultado o 27 de xaneiro de 2014.
  2. Suarez Guillen, Antonio (16/6/1927). "¿Se incorpora Barcelona a la industria cinematográfica española?" (en castelán). Popular Film (Barcelona) Ano II (46): 5,6. http://hemerotecadigital.bne.es/issue.vm?id=0004193968&search=&lang=es. Consultado o 8/2/2014.
  3. 3,0 3,1 3,2 P. de F. (24/9/1927). "Una primera producció. La E.L.A. presenta "Lo más sublime" [Unha primeira produción. O E.L.A. presenta "Lo más sublime"]" (en catalan). La Publicitat (Barcelona) Ano XLIX (16699): 8-9.
  4. "La Costa Brava, escenario de Lo más sublime [A Costa Brava, o escenario para Lo más sublime]" (en castelán) Popular Film (Barcelona) Ano II (60): 1, 27, 28 16/6/1927 http://filmoteca.cesca.cat/handle/11091/9579. Consultado o 8/2/2014
  5. 5,0 5,1 5,2 De La Riva, Pere (31/1/1994) "Lo más sublime. Suplement al programa nº19" (en catalán) El Fons de l'Arxiu. Filmoteca de Catalunya (Barcelona: Generalitat de Catalunya) Curs 1993-1994
  6. 6,0 6,1 Molinas i Falgueras, LLuís (2009) (en catalan). Costa Brava, plató de cinema [Costa Brava, set de rodaxe]. Girona: Brau Edicions. p. 15. ISBN 978-84-613-4243-3.
  7. Portell i del Pozo, Rosa (1998) (en catalan). Lo más sublime (1927), d´Enrique Ponsa. Universitat de Girona: Curs de doctorat.Any del bienni 1998-1999.
  8. 8,0 8,1 "Producciones E.L.A." (en castelán). Arte y Cinematografía Ano XVIII (317-318): 64. Sep/Oct 1927. http://filmoteca.cesca.cat/handle/11091/9020. Consultado o 8 de febreiro de 2014.
  9. Santos Cantero, Mateo (18/8/1927). "La industria del celuloide en España" (en castelán). Popular Film Ano II (55): 5. http://hemerotecadigital.bne.es/issue.vm?id=0004194746&page=7&search=&lang=ca. Consultado o 8 de febreiro de 2014.
  10. Gómez Martínez, Ferran (1996) (en catalan). Lo más sublime. Universitat de Barcelona: Historia del cinema fins a 1930.
  11. "Proyecciones de Prueba. Lo más sublime." (en castelán). Popular Film Ano II (61): 7. 29/9/1927. http://hemerotecadigital.bne.es/issue.vm?id=0004195467&search=&lang=es. Consultado o 8 de febreiro de 2014.
  12. Riambau, Esteve (1/2/1994). "La Filmoteca recupera una cinta catalana inèdita dels anys 20 titulada 'Lo más sublime'" (en catalán). Diari AVUI Ano XVIII (5844): 42.
  13. Gimenez i Riba, Anton "Lo más sublime. Suplement al programa nº19" (en catalán) El Fons de l'Arxiu. Filmoteca de Catalunya (Barcelona: Generalitat de Catalunya) Curs 1993-1994
  14. Mercadé, J. (2/2/1994). "Cine Club Sabadell, primera entitat local que exporta una exposició a Barcelona" (en catalán). Diari de Sabadell Ano XVIII (3669): 4.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografia[editar | editar a fonte]

  • Portell i del Pozo, Rosa (1998) (en catalan). Lo más sublime (1927), d´Enrique Ponsa. Universitat de Girona: Curs de doctorat.Any del bienni 1998-1999.
  • Gómez Martínez, Ferran (1996) (en catalan). Lo más sublime. Universitat de Barcelona: Historia del cinema fins a 1930.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]