José Larralde

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
José Larralde
Larralde 4.JPG
Nome completo José Teodoro Larralde
Naceu 22 de outubro de 1937
Orixe Huanguelén, Arxentina
Ocupación (s) Cantante
Xénero Música folclórica
Instrumento(s) Guitarra, canto
Selo(s) discográfico (s) Columbia, CBS
Tempo en activo 1967 -
Web www.donjoselarralde.com.ar

José Teodoro Larralde, nado en Huanguelén, Arxentina o 22 de outubro de 1937 é un cantautor arxentino de música folclórica.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

José Larralde 1970

Descende de árabes e de vascos. Dende moi cativo, aos 7 anos, comeza a escribir versos .

Ademais de dedicarse á música realizou traballos de albanel, de mecánico, traballador rural, tractorista e soldador, e proseguiu traballando mentres realizaba as súas primeiras gravacións.

A súa irrupción foi fulminante, e tivo moito que o cantor Jorge Cafrune. Dedicado Larralde ao seu quefacer artístico, no seu pobo natal, anhelaba coñecelo e, sabendo que o seu veciño José Dip tiña trato con el, frecuentemente pedíalle que se llo presentara. Unha noite de 1966, encontrándose nun asado en casa de seu tío Eduardo Saad, José Dip cúmprelle o desexo, e é así como Larralde lle fai coñecer a Cafrune algúns temas da súa autoría. A aceptación foi inmediata: despois de oílo cantar, Cafrune pediulle a José Dip que ao día seguinte chamara a Hernán Figueroa Reyes, director de gravacións de CBS, porque desexaba incluír algúns temas dos escoitados no seu disco en preparación, editado finalmente en 1967, titulado "Jorge Cafrune". E é así que, pese a algúns contratempos, "Permiso" e "Sin pique" finalmente estiveron presentes no LP de Cafrune.

Cafrune volveu a Huanguelén ao pouco tempo, xa que tiña que actuar en Girodías, que se atopa a escasos quilómetros dalí. Nesta ocasión invitou a José Larralde para que o acompañara. Cafrune interpretou tres temas e logo presentou a Larralde, quen a partir daquela se fixo dono do escenario, coa anuencia de Cafrune, e cantou varios temas, entre eles "Herencia pa' un hijo gaucho", a cal chegou a oídos dos directivos da compañía discográfica RCA, que ao pouco tempo decidiu contratalo.

No ano 1967, José Larralde gravou o primeiro de vinte e oito discos editados na Arxentina, sen contar reedición e compilados.

Larralde atopou un xeito de facerse coñecer sen grandes promocións e concentracións masivas. Usa a música popular de raíz folclórica cantando contra todo tipo do que el considera inxustizas e desigualdades.

Discografía[editar | editar a fonte]

Discografía oficial[editar | editar a fonte]

  • Canta José Larralde (1967)
  • Permiso (1968)
  • El sentir de José Larralde (Herencia pa' un hijo gaucho) (1968)
  • Hombre (1969)
  • Pa' que dentre (1969)
  • El sentir de José Larralde (Herencia pa' un hijo gaucho) - Segunda parte (1969)
  • Amigo (1970)
  • Santos Vega / Milonga de tiro largo (1970)
  • Cimarrón y tabaco (1971)
  • Cimbreando (1972)
  • Simplemente (1973)
  • Macollando (1973)
  • Del corazón pa' dentro (1974)
  • Y un porque sin final (1975)
  • De hablarle a la soledad (1976)
  • Al tranco manso nomás (1977)
  • Si yo elegí mi destino (1978)
  • Desde lejos (1979)
  • Del Sur pa' allá (1980)
  • Amansando soledades (1981)
  • Un viento de aquel lao (1982)
  • Hablando en criollo (1983)
  • Viento arriba (1984)
  • Como quien mira una espera (1995)
  • Trayendo ayeres, vol. I y II (1996)
  • A las 11 -1/4 (1999)
  • El alegre canto de los pájaros tristes (2005)

Recompilacións e revisións[editar | editar a fonte]

  • Pa' Darse Entero (1970)
  • Pa' Usté (1972)
  • Las Grandes Creaciones (1978)
  • Por Adentro (1987)
  • Retrato de un Grande (1990)
  • Milongas (1992)
  • 16 Grandes Exitos (1994)
  • Serie 20 Exitos (1995)
  • Folklore y verdad (1998)
  • Romance de un Perseguido (1999)
  • Con mi Sangre de Hoy (2002)
  • Son Verdades las que Digo (2003)
  • Antología (2004)
  • Larralde vs. Cafrune (2006)
  • Colección Nuestro Folclore (2007)
  • Treinta verdades (2008)

Filmografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]