Diapasón

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

O diapasón é un aparello de música que da a altura (frecuencia) dunha nota-referencia (en xeral, o la) convencional para afinar o instrumento.

Pequeno e fácil de usar, está constituído por dúas láminas paralelas que vibran e emiten un son á frecuencia de referencia. O son amplifícase si se pon a base do diapasón sobre unha cavidade resoante, como a caixa dunha guitarra ou nunha mesa.

Orixe[editar | editar a fonte]

A Conferencia Internacional de Londres de 1953 fixou a altura absoluta do la3 en 440Hz. Un diapasón de referencia tiña sen embargo sido establecido xa en 1939 pola Federación internacional de asociacións nacionais de estandarización (unha precursora da Organización Internacional para a Estandarización ou ISO) con 440Hz para o la3 a unha temperatura de 20º. Precisamente, a Royal Philharmonic Orchestra de Londres utilizaba para afinar unha frecuencia de 439Hz. O estándar foi rapidamente adoptado pola BBC.