Cristina Ferreiro Real

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Cristina Ferreiro Real, nada en Lugo o 9 de maio de 1983, é unha escritora galega.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Deuse a coñecer en 2006 ao gañar o Premio de Poesía Concello de Ames co libro A extinción dos harmónicos, en 2007 obtivo o Premio Francisco Añón con Ansiedade e planetas, tamén nese ano foi finalista do 3º Premio Biblos-Pazos de Galicia. Con Desequilibras e caer gañou o segundo Premio do Certame Literario do Concello de Vilalba. En 2012 gañou o premio de poesía Fiz Vergara Vilariño por Abecedario póstumo[1]. En 2013 gañou o premio Eusebio Lorenzo Baleirón coa obra As paisaxes eléctricas[2].

Obras[editar | editar a fonte]

Poesía[editar | editar a fonte]

  • A extinción dos harmónicos, 2007, Concello de Ames.
  • Ansiedade e planetas, 2008, Concello de Outes.
  • Desequilibras e caer, 2009, Bubela.
  • Abecedario póstumo, 2013, Espiral Maior.

Narrativa[editar | editar a fonte]

  • Catro esquinas e cinco contos máis, 2008, Concello de Ourense/Asociación de Libreiros de Ourense e Casa da Xuventude de Ourense.

Obras colectivas[editar | editar a fonte]

  • Sentimentalismo. Antoloxía de referencia. Etapa de fundación, 2011, Bubela.

Premios[editar | editar a fonte]

  • XII Premio Fiz Vergara Vilariño no 2012, por Abecedario póstumo.
  • XXVI Premio Eusebio Lorenzo Baleirón no 2013, por As paisaxes eléctricas.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]