César Vallejo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
César Vallejo (1892-1938).

César Abraham Vallejo Mendoza, nado en Santiago de Chuco o 16 de marzo 1892 e finado en París o 15 de abril 1938, foi un poeta peruano, considerado o maior poeta da historia do seu país xunto cos seus compatriotas Martín Adán, Oquendo de Amat e César Moro. É un dos máis fecundos expoñentes dos movementos literarios de vangarda no Perú.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo de Francisco de Paula Vallejo Benítez e de María de los Santos Mendoza Gurrionero. Contraeu matrimonio con Georgette Philippart.

Obra[editar | editar a fonte]

  • Los Heraldos Negros
  • Poemas humanos (póstuma)
  • España, aparta de mí este cáliz
  • Trilce
  • Escalas melografiadas (Lima, 1923)
  • Fabla salvaje (Lima, 1923)
  • Hacia el reino de los Sciris (1928)
  • El Tungsteno (Madrid, 1931)
  • Paco Yunque (1931)

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: César Vallejo Modificar a ligazón no Wikidata

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]