Baldassare Longhena

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Basílica de Santa María della Salute desde o Canal Grande, obra mestra de B. Longhena

Baldassare Longhena, nado en Venecia en 1598 e finado no memso lugar en 1682, foi un arquitecto italiano do século XVII, un dos máis célebre e representativos do seu tempo.

Vida e obra[editar | editar a fonte]

Nado en Venecia nunha humilde familia orixinaria da provincia de Brescia (se pai era pedreiro), il Longhena tivo como mestre a Vincenzo Scamozzi. Introducido desde novo en relación con a poderosa familia Contarini, comezou pouco despois, xa na vintena de idade a lucirse con as obras de renovación do pazo Malipiero (1621-1622) e con a radical reestruturación do pazo Giustinian-Lolin (1623).

Santa María della Salute[editar | editar a fonte]

Varios anos despois, en 1631 foi encargado de proxectar e erguer a Basílica de Santa María della Salute, a súa creación máis significativa e unha das grandes xoias do barroco veneto e italiano. A Basílica fu construída a causa dun ex voto realizado pola cidadanía logo de sufriren unha terríbel epidemia de peste que danou, en 1630, Venecia e grande parte da Italia setentrional. O corpo central, de planta octagonal, e coroado por unha cúpola que destaca impoñente na Punta da Mar e é perfectamente visíbel ora desde o Canal Grande ora desde a praza de San Marcos. O severo clasicismo do seu interior contrasta nidiamente con as atrevidas concepcións escenográficas da parte externa articulada en formas ricas de movemento propias da inspiración barroca. A construción da Basílica de Santa María della Salute precisou outramente medio século: o edificio no foi inaugurado de feito até 1687, cinco anos despois da morte do seu creador.

Outras obras[editar | editar a fonte]

A actividade de Longhena concentrouse sobre todo en Venecia e nas veciñanzas inmediatas da cidade das canles. Entre as súas maiores realización, ademais de Santa Maria della Salute, cómpre sinalarmos:

Influencia e carácter[editar | editar a fonte]

Longhena estivo profundamente influenciado por dous grandes mestres do Cinquecento italiano, Jacopo Sansovino e Andrea Palladio. Plenamente inserto nas correntes barrocas do seu tempo, este grande arquitecto foi quen de dotar a algunhas das súas obras dunha suntuosidade e duns efectos de chiaroscuro, cargados de profundo dramatismo, como podemos observar, especialmente, na que foi a súa obra mestra indiscutíbel: a Basílica de Santa María della Salute.

Discípulos[editar | editar a fonte]

Aprendices, e posteriormente colaboradores de Longhena, foran Giuseppe Sardi (1630-1699) e Antonio Gaspari (1670-1738). O primeiro, orixinario de Lugano, traballou ao lado do grande mestre na execución da igrexa do Ospedaletto, mentres o segundo continuou, como xa foi sinalado arriba, as obras da edificación da Ca' Pesaro logo da morte de Longhena.

Galería[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Giuseppe Cristinelli: Baldassare Longhena: architetto del '600 a Venezia. Venecia, Marsilio, 1978
  • Douglas Lewis: Baldassare Longhena. Recensione di G. Cristinelli, Baldassare Longhena: architetto del '600 a Venezia, in “Arte Veneta”, xxvii (1973), pp. 328-330
  • Daniela del Pesco: L'Architettura del seicento, da serie Storia dell'arte in Italia. Utet, Torino, 1998
  • Martina Frank: Baldassare Longhena. Venezia, Istituto Veneto di Scienze, Lettere ed Arti, 2004
  • Andrew Hopkins: "Baldassare Longhena". Milano. 2006

Véxase tamén[editar | editar a fonte]


Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Baldassare Longhena